Travel tips for Rome

Αν δεν πάθεις δε θα μάθεις. Για να μην πάθεις, αλλά για να μάθεις:

  • Την τελευταία Κυριακή του μήνα η είσοδος στα μουσεία είναι δωρεάν
  • Αθλητικά ή χαμηλά παπούτσια γιατί όλη η πόλη είναι πλακόστρωτο
  • Τα περισσότερα εστιατόρια είναι ανοιχτά 12.30-15.30 και 19.30-23.00
  • Αποφύγετε τα τουριστικά μαγαζιά. Φαίνονται αφού είναι γεμάτα μόνο με τουρίστες, έχουν πίνακες με προσφορές και κράχτες απ’ έξω
  • Το νερό είναι σχεδόν σε όλες τις πηγές πόσιμο, διαφορετικά 2 ευρώ το μπουκαλάκι…
  • Για να μπείτε στον Άγιο Πέτρο να θυμάστε ότι επιβάλλεται ένας αυστηρός κώδικας ενδυμασίας, διαφορετικά δε θα σας επιτρέψουν την είσοδο σας
  • Σε αυτή την πόλη αξίζει να δώσεις κάποια χρήματα παραπάνω για να μείνεις όσο πιο κεντρικά γίνεται. Και χρόνο δε θα χάσεις και ΜΜΜ δε θα χρειαστείς. Η περιοχή κοντά στην piazza di spagna είναι ιδανική
  • Για να κατατοπιστεί κάποιος, είναι χρήσιμο να δει στο χάρτη και να θυμάται ότι

               η Via del Corso ενώνει την piazza Venezia με την piazza del Popolo

               η Via Condotti ενώνει την piazza di Spagna με την Via del Corso

               η Via Veneto ενώνει Piazza Barberini με την Porta Pinciana

  • Στο Κολοσσαίο αν σας πλησιάσουν κάποιοι ντυμένοι ρωμαίοι με σπαθιά για να βγάλετε φωτογραφίες μαζί τους, περιμένουν να πληρωθούν, δεν το κάνουν για την καλή τους την καρδιά
  • Πριν πας, δες αν θα χρειαστείς τη Roma pass για να μην ξοδέψεις άδικα αυτά τα χρήματα. Κοστίζει 28€ για 2 μέρες ή 38.50€ για 3 μέρες και σας παρέχει απεριόριστη χρήση όλων των ΜΜΜ, δωρεάν είσοδο στα 2 πρώτα μουσεία ή αρχαιολογικούς χώρους που θα επισκεφτείτε και κάποιες εκπτώσεις στα υπόλοιπα αξιοθέατα
  • Επίσης το ίδιο ισχύει για το κόκκινα τουριστικά λεωφορεία. Η πόλη είναι ένα υπαίθριο μουσείο. Περπατήστε και δείτε τα πάντα με το δικό σας ρυθμό
  • Για την μεταφορά από το αεροδρόμιο προς το κέντρο μην αγοράσεις από πριν εισιτήριο λεωφορείου γιατί θα πάρεις στην ίδια τιμή, αυτό που θα βρεις μόλις βγεις έξω από το αεροδρόμιο χωρίς δεσμεύσεις.
  • Στα καφέ, στους φούρνους και στα μαγαζιά γενικότερα, οι τιμές είναι διαφορετικές  αν κάτσεις από ότι  για take away. Πολλές φορές η τιμή είναι διπλάσια για να κάτσεις
  • Τα μακαρόνια για τους Ιταλούς, σερβίρονται σαν πρώτο πιάτο
  • Τα μπαρ έχουν μπουφέ για συγκεκριμένες ώρες και πληρώνεις περίπου 8 με 10 ευρώ το ποτό, πράγμα που συμφέρει μιας και μπορείς να φας κανονικά, πίνοντας το ποτό σου
  • Έχω ακούσει από πολλούς να μην τους αρέσει ούτε ο καφές, ούτε το φαγητό στη Ρώμη και να λένε ότι είναι πολύ ακριβά. Εμάς μας άρεσε παντού και οι τιμές από φτηνά ως φυσιολογικά όπου πήγαμε. Τα δικά μας δοκιμασμένα λοιπόν που να φας και που να πιεις, εδώ.

Μία φορά και έναν καιρό στη Βουδαπέστη…

Την υπέροχη Βουδαπέστη επισκεφτήκαμε τον Ιανουάριο του 2016 για 5 μέρες. Τα εισιτήρια τα είχαμε κλείσει δύο μήνες πριν και ήταν ένα ταξίδι για Βουδαπέστη-Παρίσι-Πράγα. Με πτήση της Ryanair από Αθήνα για Βουδαπέστη (εισιτήριο 25€), ένα σακίδιο με τα απαραίτητα και κυρίως ισοθερμικά και ότι πιο κατάλληλο ρούχο είχαμε για τον κρύο καιρό αυτού του ταξιδιού, φτάσαμε το βράδυ στο αεροδρόμιο και από εκεί πήραμε το λεωφορείο 200Ε. Είχαμε κάνει συνάλλαγμα στο αεροδρόμιο της Αθήνας γιατί εμάς μας συνέφερε καθώς αλλάξαμε μία φορά χρήματα και για Ουγγαρία και για Τσεχία που θα πηγαίναμε μετά.

Τα εκδοτήρια για τα εισιτήρια των λεωφορείων βρίσκονται δεξιά πριν την έξοδο του αεροδρομίου. Βγάλαμε εισιτήριο μεμονωμένο γιατί είχαμε σκεφτεί ότι δε θα χρησιμοποιήσουμε τα ΜΜΜ. Εμείς γενικά περπατάμε πολύ και προτιμάμε να βλέπουμε έτσι την πόλη. Δεν ισχύει για όλες τις πόλεις αλλά τη Βουδαπέστη ευχαριστιέσαι να τη βλέπεις καθώς κάνεις βόλτα και έχει παντού κάτι να δεις. Πηγαίνοντας δηλαδή από το ένα σημείο στο άλλο, είναι μία ευχάριστη διαδρομή. Από την άλλη, τα ΜΜΜ είναι και πολύ εξυπηρετικά και οικονομικά. Πληροφορίες στο κεφάλαιο της Βουδαπέστης.

Το ξενοδοχείο Fraser Residence Budapest ήταν υπέροχο, λίγο μακριά αλλά ήταν ήσυχο, καθαρό, οικονομικό και το δωμάτιο ήταν ουσιαστικά ένα μεγάλο διαμέρισμα. Η τιμή ήταν κάτι λιγότερο από 48€/βραδιά με υπέροχο πρωινό.

Fraser Residence Budapest - Vintage Garden Restaurant
Fraser Residence Budapest – Vintage Garden Restaurant

Πρώτη μέρα λοιπόν, φτάνοντας στο ξενοδοχείο και μέχρι να τακτοποιηθούμε, είχε πάει η ώρα 9 το βράδυ και βγήκαμε για να κάνουμε μία μικρή βόλτα και να φάμε. Εντύπωση μας έκανε ότι οι δρόμοι ήταν σχεδόν ερημικοί και φτάνοντας στην kalvin ter (calvin square) αναζητήσαμε ένα εστιατόριο. Όλα κλειστά εκεί γύρω, οπότε ανοίξαμε τις σημειώσεις μας και πήγαμε στα σίγουρα. Κάτσαμε στο Vintage Garden. Υπέροχη διακόσμηση, παραμυθένιο εστιατόριο και όμορφα πιάτα. Φάγαμε, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, μπάνιο και βαθύς ύπνος.

Οι γέφυρες της Βουδαπέστης
Οι γέφυρες της Βουδαπέστης

Δεύτερη μέρα, γύρω στις 9 παίρναμε ήδη το πρωινό μας στο ξενοδοχείο. Με τα σκουφιά μας, τα κασκόλ μας, τα γάντια μας ξεκινήσαμε για το κέντρο. Αντίθετα με το προηγούμενο βράδυ, είχε αρκετό κόσμο και πολλοί από αυτοί τουρίστες. Φτάσαμε στην  γέφυρα της ελευθερίας (Κατασκευάστηκε το 1896 με αφορμή τον εορτασμό της χιλιετίας από την άφιξη των Ούγγρων στη λεκάνη των Καρπαθίων) και όπως ήμασταν στη μεριά της Πέστης, περπατήσαμε κατά μήκος του Δούναβη. Φτάσαμε και στη γέφυρα της Ελισάβετ (Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε το 1903 αλλά και αυτή καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ανακατασκευάστηκε) και συνεχίζοντας για την αλυσιδωτή γέφυρα, σταματήσαμε στην πλατεία Vigado. Από εδώ η θέα απέναντι στη Βούδα είναι υπέροχη με το κάστρο να ξεχωρίζει. Κάτσαμε λίγο στην όμορφη πλατεία και συνεχίσαμε για την αλυσιδωτή γέφυρα (Ήταν η πρώτη γέφυρα που ένωσε την Πέστη με τη Βούδα. Ονομάστηκε Sjecheny Lanchid απ΄τον κόμη Sjecheny που πήρε την πρωτοβουλία να κτίσει τη γέφυρα). Συνεχίσαμε και πάλι κατά μήκος του ποταμού και δεν περάσαμε τη γέφυρα, για να δούμε όσα θέλαμε σε εκείνη την πλευρά. Μετά από λίγο λοιπόν φτάσαμε στα παπούτσια του Δούναβη. (Στο σημείο εκείνο, οι Γερμανοί ναζί μαζί με τους Ούγγρους συνεργάτες τους συγκέντρωναν τους Εβραίους της πόλης και τους εκτελούσαν, πετώντας τους εν συνεχεία στο ποτάμι αφού τους υποχρέωναν να βγάλουν πρώτα τα παπούτσια τους. Το σιδερένιο Μνημείο είναι για τους 550.000 Ούγγρους Εβραίους που έχασαν τη ζωή τους το 1944 – 45 και τιμάει τη μνήμη τους).

Κοινοβούλιο Βουδαπέστης - Παπούτσια του Δούναβη
Κοινοβούλιο – Παπούτσια του Δούναβη

Λίγο πιο πέρα είναι το υπέροχο κτίριο του Κοινοβουλίου. ( Ανοιχτά Δευτέρα-Παρασκευή 08.00-18.00, Σάββατο–Κυριακή 08.00-16.00. Εισιτήριο 2.400ft≈8€. Κάθε μέρα 11:30 και 12:30 γίνεται αλλαγή φρουράς που είναι ένα ιδιαίτερο θέαμα. ) Το βλέπαμε στο φως της μέρας αλλά αργότερα θα βλέπαμε πόσο ακόμα πιο όμορφο ήταν φωτισμένο το βράδυ. Το είδαμε απ έξω και η απόφαση να μην μπούμε μέσα είχε παρθεί πριν καν πάμε, μιας και κατά τη γνώμη μας, η ξενάγηση δεν θα είχε κατά τα δικά μας ενδιαφέροντα κάτι να μας «πει». Διαβάζω συχνά ότι η είσοδος για τους πολίτες ΕΕ είναι δωρεάν, από την άλλη δεν έχω ακούσει κανέναν να μπει χωρίς να πληρώσει…

Kossuth Lajos - Imre Nagy - Szabadsag - Liberty square
Kossuth Lajos – Imre Nagy – Szabadsag – Liberty square

Λίγο πιο πέρα από την πλατεία Kossuth Lajos, την πλατεία που είναι το κοινοβούλιο δηλαδή, (πήρε το όνομα της από τον Κόσσουθ Λάγιος (1802 – 1894), Ούγγρος πολιτικός, πρωταγωνιστής της Επανάστασης του 1848 – 49 κατά των Αυστριακών), είδαμε ένα όμορφο άγαλμα του Imre Nagy πάνω σε μία γεφυρούλα. Ο Νάγκυ ήταν υπουργός και αργότερα πρωθυπουργός της χώρας και αυτός που ανήγγειλε την απόσυρση της Ουγγαρίας από το σύμφωνο της Βαρσοβίας. Όταν η επανάσταση συντρίφθηκε από τη σοβιετική εισβολή στη χώρα, βρήκε άσυλο στη γιουγκοσλαβική πρεσβεία. Συνελήφθη στις 22 Νοεμβρίου, κατά παράβαση της εγγύησης της ελεύθερης μετάβασης. Επέστρεψε έπειτα στη Βουδαπέστη και εκτελέσθηκε τον Ιούνιο του 1958. Έπειτα φτάσαμε στην πλατεία ελευθερίας (πάρκο Szabadsag). Εκεί υπάρχει το μνημείο των θυμάτων της Γερμανικής κατοχής. Στην πλατεία υπάρχουν μεταξύ άλλων, ένας οβελίσκος με ένα χρυσό αστέρι στην κορυφή, προς τιμή των σοβιετικών στρατιωτών που σκοτώθηκαν κατά την πολιορκία της Βουδαπέστης, λίγο πριν το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Βασιλική του Αγίου Στεφάνου - εβραϊκή συναγωγή
Βασιλική του Αγίου Στεφάνου – εβραϊκή συναγωγή

Επόμενη στάση, η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου (είσοδος ελεύθερη αλλά απαιτείται δωρεά 1€, ανοιχτά Δευτέρα-Παρασκευή 10.00-17.00, Σάββατο 9.00-13.00, Κυριακή 13.00-17.00). Ο θόλος είναι κλειστός από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο, εισιτήριο 2€. Είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Ουγγαρίας. Έχει πάρει το όνομά της προς τιμήν του Στεφάνου, του πρώτου Βασιλιά της Ουγγαρίας (975-1038 μ.Χ.) και χρειάστηκαν 50 χρόνια για να κατασκευαστεί. Στο παρεκκλήσι του ναού υπάρχει διατηρημένο το δεξί χέρι του αγίου. Λίγο πιο πέρα είναι η εβραϊκή συναγωγή, η μεγαλύτερη συναγωγή στην Ευρώπη και η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο.  ( Ανοιχτά Κυριακή–Πέμπτη 10.00–20.00, Παρασκευή 10.00-16.00, εισιτήριο 4.000ft≈13€ ).

Vaci utca - Fatal Etterem - Gerbeaud
Vaci utca – Fatal Etterem – Gerbeaud

Είχε πάει απόγευμα και πεινούσαμε αρκετά, οπότε περπατήσαμε μέχρι τη vaci utca που είναι ένας πολυσύχναστος δρόμος με μαγαζιά και κάτσαμε για φαγητό στο Fatal Etterem όπως είχαμε γραμμένο στις σημειώσεις μας. Το φαγητό ήταν πολύ νόστιμο, μεγάλες μερίδες και οι τιμές περίπου σαν Ελλάδα. Ευχαριστηθήκαμε το γεύμα μας και τις μπύρες μας και με γεμάτο τώρα στομάχι, συνεχίσαμε τη βόλτα μας. Όχι για πολύ γιατί είχαμε ανάγκη από ένα καφέ. Κάτσαμε για καφέ και γλυκό στο Gerbeaud, το πιο φημισμένο και δημοφιλές καφε-ζαχαροπλαστείο της Βουδαπέστης  που ιδρύθηκε το 1858.

Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και πηγαίνοντας πάλι προς τον Δούναβη, η πόλη είχε γίνει ακόμα πιο όμορφη με τα αξιοθέατα φωταγωγημένα. Κάναμε βόλτες και βλέπαμε απέναντι το κάστρο, φτάσαμε πάλι στην αλυσιδωτή γέφυρα και τσούκου-τσούκου βγάζοντας φωτογραφίες στη γέφυρα, καταλήξαμε στην απέναντι πλευρά. Εκεί είναι ένα ασβεστολιθικό γλυπτό με το νούμερο 0 και λέγεται  “zero Km stone”. Αυτό είναι το σημείο αναφοράς, από το οποίο μετρώνται όλες οι οδικές αποστάσεις της χώρας. Κάναμε μία βόλτα και χιλιοφωτογραφίσαμε το κοινοβούλιο από την πλευρά της Βούδας τώρα πια, το οποίο ήταν πανέμορφο το βράδυ με το φωτισμό του να αντανακλάται ολόκληρο στο Δούναβη.

Budapest by night
Budapest by night

Hungarikum Bisztro Restaurant
Hungarikum Bisztro Restaurant

Μικρή βόλτα στη Βούδα και πήγαμε για φαγητό στην Πέστη και πάλι, σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο, το Hungarikum Bisztro. Σούπα γκούλας, κότσι, κρέπες με κάστανο και βύσσινο  στα must. Από τα καλύτερα γεύματα, ένας χώρος ζεστός, εξαιρετικό φαγητό, πολύ ευγενικό προσωπικό και καλές τιμές.

Επιστροφή, ύπνος και ξεκούραση.

 

 

 

Λόφος Γκέλλερτ - citadella - άγαλμα της ελευθερίας
Λόφος Γκέλλερτ – citadella – άγαλμα της ελευθερίας

Τρίτη μέρα, παίρνουμε το ωραίο μας πρωινό στο ξενοδοχείο και ξεκινάμε τη μέρα σύμφωνα με το πρόγραμμα μας. Φτάσαμε λοιπόν και περάσαμε τη γέφυρα της ελευθερίας και ανηφορίσαμε για να καταλήξουμε στο λόφο Γκέλλερτ. Πρώτα πήγαμε στην εκκλησία σπήλαιο (Ανοιχτά κάθε μέρα 08.30-20.00, εισιτήριο 600ft≈2€, παρέχεται ηχητική ξενάγηση με ακουστικά ). Ο ναός ιδρύθηκε το 1926, από μια ομάδα μοναχών. Πολύ όμορφη η εκκλησία μέσα στη σπηλιά, πολύ όμορφη όμως και η θέα απ έξω αλλά που να φανταζόμασταν τη θέα ανεβαίνοντας! Μετά από 10’ περπάτημα ανηφορίζοντας και ανεβαίνοντας αρκετά σκαλιά, φτάσαμε στη citadella και το άγαλμα της ελευθερίας που στήθηκε στην κορυφή του λόφου στις 4 Απριλίου του 1947 ως φόρο τιμής στους σοβιετικούς στρατιώτες που απελευθέρωσαν την πόλη από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η θέα απερίγραπτη βλέποντας όλη την Πέστη απέναντι αλλά και το κάστρο στα δεξιά να ξεχωρίζει στην πλευρά της Βούδας που ήμασταν.

Gellert - castle garden - Amber's French Bakery & Cafe
Gellert – castle garden – Amber’s French Bakery & Cafe

Κατηφορίσαμε το δρόμο από την άλλη πλευρά και καταλήξαμε στο άγαλμα του επισκόπου Gellert όπου κρατάει ένα σταυρό στο δεξί του χέρι. Ο λόφος πήρε το όνομα του για να τον τιμήσουν και η επιλογή της τοποθεσίας είναι ακριβείς δεδομένου ότι αυτό ήταν το μέρος όπου το 1046 οι ειδωλολάτρες Μαγυάροι έδεσαν με σχοινιά και έκλεισαν μέσα σε ένα βαρέλι τον επίσκοπο Gellert  και τον πέταξαν κάτω από την πλαγιά του λόφου.

 

 

IMG_2018-01-13_00-48-33-01Πήγαμε για φαγητό σε ένα steak house που είχε βάλει ο Μάκης στο μάτι, πήραμε δυνάμεις και μετά σταματήσαμε στον κήπο του κάστρου, castle garden, ένα πάρα πολύ όμορφο χώρο που συχνά γίνονται συναυλίες. Συνεχίσαμε τη βόλτα μας, περνώντας τη γέφυρα της Ελισάβετ και κάναμε πάλι νυχτερινές βόλτες στην Πέστη. Κάτσαμε για καφέ σε ένα πολύ ωραίο μαγαζί απέναντι από την κεντρική αγορά, Amber’s French Bakery & Cafe.

 

For Sale Pub - Gozsdu Udvar
For Sale Pub – Gozsdu Udvar

Βόλτες και για βραδινό φαγητό κάτσαμε στο For Sale Pub. Ένα ιδιαίτερο μαγαζί με χιλιάδες χαρτιά καρφιτσωμένα σε όλα τα σημεία του χώρου, τα οποία περιέχουν μηνύματα των πελατών και το πάτωμα είναι στρωμένο με άχυρα. Περπατήσαμε ως την Gozsdu Udvar, στοά που είναι μαζεμένα τα μπαρ της πόλης. Κάτσαμε για δύο ποτά και μετά δεν είχαμε σηκωμό! Όταν το πήραμε επιτέλους απόφαση, πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

 

 

Pogacsa - Kyrtoscalacs - Amber’s
Pogacsa – Kyrtoscalacs – Amber’s

Τέταρτη μέρα, τα πόδια έχουν αρχίσει να πονάνε και το ταξίδι έχει ακόμα 2 βδομάδες και άλλες 2 πόλεις να επισκεφτούμε. Τον ήπιαμε… Πρωινό και ξεκινάμε ενθουσιασμένοι γιατί σήμερα προβλεπόταν ακόμα πιο ωραία η μέρα με τα μέρη που είχαμε να επισκεφτούμε. Ξεκινήσαμε κάνοντας βόλτα στο κέντρο της πόλης με κατεύθυνση το νησί της Μαργαρίτας. Φτάσαμε μετά από αρκετή ώρα, αφού πριν είχαμε κάτσει να πιούμε ένα καφέ στο Amber’s. Πήραμε και στο χέρι pogacsa, τοπικό σνακ σε μπουκίτσες σφολιάτας σε διάφορες γεύσεις. Κάναμε μία τεράστια βόλτα στο νησί τρώγοντας το περίφημο γλυκό τους Kyrtoscalacs στην παραδοσιακή γεύση άχνη και κανέλα.

Margaret's island
Margaret’s island

Μετά βγήκαμε από την γέφυρα της Μαργαρίτας στην πλευρά της Βούδας και ξεκινήσαμε να πάμε στους πύργους των ψαράδων. Φτάνοντας και βλέποντας τους πύργους σα να έχουν ξεπροβάλει από κάποιο παραμύθι, αμέσως κατάλαβα ότι αυτό το σημείο ήταν το αγαπημένο μου από αυτή την πόλη. Χτίστηκε μεταξύ 1899 και 1905 και συνδυάζει το νεο-γοτθικό και το νεο-ρωμαϊκό ρυθμό. Αποτελείται από 7 πυργίσκους, με τον καθένα να συμβολίζει μία από τις 7 φυλές των Μαγυάρων, που ήρθαν στην Ουγγαρία το 896.

Fisherman's Bastion budapest
Fisherman’s Bastion
Budapest Matthias church - Miro restaurant
Matthias church – Miro restaurant

Ανεβήκαμε πάνω, βγάλαμε 500 φωτογραφίες και μετά μπήκαμε μέσα στην εκκλησία του Ματία ( ανοιχτά Δευτέρα-Παρασκευή 09.00-17.00, Σάββατο 09.00-13.00, Κυριακή 13.00-17.00. Εισιτήριο 1.500ft  ≈ 5€ ) Η εκκλησία πήρε το όνομα της από το βασιλιά Ματθαίο που κυβέρνησε από 1458-1490 και ήταν γνωστός προστάτης των τεχνών και της διαφώτισης. Κάτσαμε αρκετή ώρα στους πύργους και βλέπαμε πάλι τη θέα με το κοινοβούλιο. Η θέα άνοιξε την όρεξη και πήγαμε για φαγητό στο γνωστό Miro. Απ’ ότι είδα το Miro φέτος (2018) έκλεισε και μάλλον όχι για μικρό διάστημα μιας και διάβασα ότι στη θέση του άνοιξε ένα Ιταλικό εστιατόριο.

Budapest castle
Budapest castle

Σειρά έχει το κάστρο το οποίο έχει ανακηρυχθεί από το 1987 μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το φρούριο έχει πολιορκηθεί 31 φορές στην ιστορία του. Τα θεμέλια του κάστρου τέθηκαν τον 13ο αιώνα μετά τις εισβολές των μογγολικών φυλών στην Ουγγαρία. Το κάστρο διαθέτει 203 δωμάτια και σήμερα στεγάζει διάφορα μουσεία, μεταξύ των οποίων το Ιστορικό Μουσείο με συλλογή αρχαιολογικών ευρημάτων της Βούδας από τη Ρωμαϊκή εποχή μέχρι τον 13ο αιώνα και την Εθνική Πινακοθήκη η οποία στεγάζει συλλογή Ουγγρικής τέχνης από τον μεσαίωνα μέχρι τον 20ο αιώνα. Η πανοραμική θέα είναι εκπληκτική! Και εδώ η κάμερα πήρε φωτιά! Στο κέντρο του τεράστιου εξωτερικού χώρου δεσπόζει το άγαλμα του Prince Eugene of Savoy ο οποίος ήταν στρατιωτικός των Αψβούργων.

Labyrinth - Ruszwurm
Labyrinth – Ruszwurm

Μετά, κατευθυνόμενοι προς την οδό των Λόρδων, Uri Utca όπου οι Ούγγροι προσπάθησαν να κρατήσουν την μεσαιωνική όψη που είχαν τα κτήρια μετά την καταστροφή τους το 1686, επισκεφτήκαμε τον Λαβύρινθο. ( Ανοιχτό κάθε μέρα 10.00-19.00, εισιτήριο 2.500ft ≈ 8€ ) το μέρος όπου φημολογείται ότι ζούσε φυλακισμένος o Βλαντ Τσέπες (κόμης Δράκουλας). Το πιο τρομακτικό νομίζω είναι που βρίσκεσαι κλεισμένος κάτω από τη γη. Είναι ωραία εμπειρία, η ατμόσφαιρα είναι με ομίχλη και υγρασία και σε κάποιο σημείο απόλυτο σκοτάδι. Για να μην κάνουμε σα να παίζουμε τυφλόμυγα, αν και θα είχε πλάκα, ανοίξαμε το φακό του κινητού.

 

Άλλος ένας καφές επιβάλλεται και πήγαμε στο γνωστό Ruszwurm. Είναι δύσκολο να βρεις τραπέζι αλλά ήμουν διατεθειμένη να περιμένω και μία ώρα για να κάτσω εκεί. Ευτυχώς δε χρειάστηκε, μετά από 5’ αναμονής άδειασε ένα μικρό τραπέζι και κάτσαμε. Εννοείται φάγαμε και δύο γλυκά.

Σειρά έχει το Hospital in the Rock. ( Ανοιχτά κάθε μέρα 10-20, εισιτήριο 4.000ft≈13€ ). Έχει ξενάγηση κάθε μία ώρα στα αγγλικά που διαρκεί 50’ ενώ προηγείται ένα δεκάλεπτο βίντεο. Απαγορεύεται η λήψη φωτογραφιών. Είναι ένα νοσοκομείο που χρησιμοποιήθηκε στο β’ παγκόσμιο πόλεμο και μετέπειτα εξοπλίστηκε και ως πυρηνικό καταφύγιο. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι τα περισσότερα εκθέματα είναι αυθεντικά και έχουν σωθεί από τότε.

Είχε νυχτώσει και πήγαμε πάλι μέχρι την εκκλησία του Ματία και τους πύργους μιας και ήμασταν κοντά, για να τα δούμε αυτή τη φορά σε άλλο σκηνικό, σκοτεινό με τα φώτα να τους δίνουν ξεχωριστή ομορφιά. Κατεβήκαμε προς τα κάτω και είπαμε να κάνουμε μία μικρή κρουαζιέρα. Ήταν όμορφα το βράδυ και ξεκούραστα, αφού καθόμασταν και από μπροστά μας περνούσαν όσα είχαμε δει τις προηγούμενες μέρες.

Cruise Budapest - Trofea Restaurant
Cruise Budapest – Trofea Restaurant

Κατεβήκαμε στην Πέστη και πήγαμε στην κεντρική αγορά να πάρουμε souvenirs. Είχαμε ξανά πάει για μία ματιά και οι τιμές στα souvenir ήταν η μισή από ότι στα τουριστικά μαγαζιά. Μετά πήγαμε στην kiraly utca για να φάμε στο Trofea Restaurant. Το εστιατόριο αυτό έχει μπουφέ με ότι μπορείς να φανταστείς, καλύπτει όλα τα γούστα και πληρώνεις μία συγκεκριμένη τιμή στην οποία συμπεριλαμβάνονται τα πάντα, ορεκτικά, φαγητά, γλυκά, ποτά, όλα! Το μαγαζί είναι πολύ ωραίο, το προσωπικό πρόθυμο να εξυπηρετήσει και ο μπουφές μεγάλος και πάντα γεμάτος για να πάρεις ότι θέλεις. Οι τιμές είναι διαφορετικές ανάλογα τη μέρα και την ώρα. Δευτέρα έως Παρασκευή 12:00-17:00 15€/άτομο, Δευτέρα έως Πέμπτη 17:30-24:00 20€/άτομο, Παρασκευή 17.30-24.00 – Σαββατοκύριακα και αργίες 11.30-21.00 22€/άτομο. Τα παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών τρώνε τις εργάσιμες μέρες της εβδομάδας στην μισή τιμή και τα σαββατοκύριακα και τις εθνικές γιορτές δωρεάν. Υπάρχουν άλλα 3 ίδια εστιατόρια στη Βουδαπέστη, αυτό ήταν το κεντρικό που κάτσαμε εμείς.

Heroes square - Vajdahunyad Castle - New York Cafe in Budapest
Heroes square – Vajdahunyad Castle – New York Cafe

Συνεχίσαμε βόλτα στην kiraly και περπατήσαμε όλη την Andrassy avenue, την αριστοκρατική λεωφόρο της Βουδαπέστης όπου έχει υπαχθεί στην προστατευόμενη κληρονομιά της UNESCO. Εδώ βρίσκονται ακριβά μαγαζιά, όμορφα καφέ, η όπερα της Βουδαπέστης και το μουσείο του τρόμου. Στο τέλος της λεωφόρου είναι η πλατεία Ηρώων που έγινε προς τιμή και μνήμη των μεγάλων ηρώων της Ουγγρικής ιστορίας. Εκεί βρίσκονται και τα μουσεία Καλών Τεχνών και Μοντέρνας Τέχνης.

 

 

Πίσω ακριβώς βρίσκεται το Vajdahunyad Castle ( Ανοιχτά Τρίτη-Κυριακή 10.00-16.00, εισιτήριο 1.100ft ≈4€, για παιδιά 550ft≈2€ ). Συνδυάζει γοτθικό και μπαρόκ στυλ και στεγάζει το μουσείο Γεωργίας. Μπροστά από το κάστρο ήταν ένα παγοδρόμιο με πολύ κόσμο, το οποίο το καλοκαίρι γίνεται λίμνη και κάνουν βόλτες με βάρκες. Εκεί δίπλα αν βρεθείτε, είναι και το Anonymous’ Statue. Ένα άγαλμα είναι, αλλά σου βγάζει κάτι τρομακτικό, ειδικά τη νύχτα. Δεν επισκεφτήκαμε αλλά εκεί βρίσκονται επίσης το ζωολογικό μουσείο και τα λουτρά  Szechenyi.

Τελευταία μέρα, ένα τσάι και γλυκό στο New York Café επιβάλλεται. Τι χλιδή είναι αυτή? Το κτίριο φοβερό, ο χώρος σαν παλάτι, οι τιμές τσουχτερές. Πήραμε καφέ, τσάι και τριλογία γλυκών Doboscake, Esterhazy torte και Apple pie.

Με αυτές τις εικόνες έκλεισε και αυτή η μέρα.

Πέμπτη μέρα, δεν προλαβαίναμε να κάνουμε και πολλά αφού το πρωί πετούσαμε για Παρίσι. Πήραμε πρωινό στο ξενοδοχείο και με έτοιμα τα πράγματα από το προηγούμενο βράδυ πήγαμε στη στάση του metro για να πάμε στο αεροδρόμιο.

Απολογισμός του ταξιδιού: Αν και μέσα Ιανουαρίου, το κρύο παλευόταν και ευτυχώς είχε καλό καιρό όλες τις μέρες. Η Βουδαπέστη είναι μία όμορφη πόλη, γκρίζα αλλά παράλληλα γοητευτική με τα δικές της γραφικές εικόνες. Το πιο αγαπημένο μου μέρος είναι η Αποβάθρα των Ψαράδων, παραμυθένια και σε θέση που βλέπεις πανοραμικά την Πέστη απέναντι. Φτηνά πολύ όπως λένε δεν είναι, είναι περίπου στις ίδιες τιμές με ελλάδα. Είναι όμως φτηνά τα ΜΜΜ και τα ξενοδοχεία, ειδικά σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Σε αυτό το ταξίδι ένα πράγμα μόνο θα άλλαζα. Θα πηγαίναμε σε κάποια λουτρά. Δεν πειράζει, ποιος ξέρεις? Ίσως έχουμε την ευκαιρία μία άλλη φορά.

Βουδαπέστη

Η Βουδαπέστη είναι η πρωτεύουσα της Ουγγαρίας με πληθυσμό 1,759 εκατομμύρια (2015). Η επίσημη γλώσσα είναι τα Ουγγρικά, το νόμισμα της είναι το φιορίνι και έχει διαφορά -1 ώρα από την Ελλάδα. Είναι μια πόλη χωρισμένη στα δύο, στη Βούδα και στην Πέστη, με την παρουσία του Δούναβη ανάμεσα τους να προσδίδει μια απίστευτη ομορφιά.

Το διεθνές αεροδρόμιο Ferenc Liszt βρίσκεται 16 χιλιόμετρα μακριά και για να φτάσετε στο κέντρο, η πιο οικονομική λύση είναι το λεωφορείο 200E. Το εισιτήριο κοστίζει περίπου 1,50€ (είναι δωρεάν εφόσον έχετε κόψει την κάρτα απεριορίστων διαδρομών). Εκτελεί την διαδρομή μεταξύ του Terminal 2 του αεροδρομίου και τον τερματικό σταθμό του μετρό Kőbánya – Kispest (διαδρομή περίπου 20’) Από εκεί μπορείτε να πάρετε τη μπλε γραμμή του μετρό Μ3 με κατεύθυνση το Újpest Központ για να φτάσετε στο κέντρο της πόλης. Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να φτάσετε στο αεροδρόμιο όταν επιστρέφετε.

Από τις 23.00 μέχρι τις 04.00, το νυχτερινό λεωφορείο 900 εκτελεί δρομολόγια μεταξύ Budapest Airport Terminal 2 και το σταθμό λεωφορείων South Pest.

Πλέον υπάρχει μία καινούργια γραμμή, το λεωφορείο 100 Ε που συνδέει το αεροδρόμιο με το κέντρο κοστίζει περίπου 2,90€ (διαδρομή περίπου 50’).

Το ταχυδρομείο όπου μπορείτε να προμηθευτείτε κάρτες απεριορίστων διαδρομών για τις δημόσιες συγκοινωνίες, βρίσκεται στον ημιώροφο του Terminal 2A. Ημερήσια 1650ft≈5€, για τρείς ημέρες 4150ft≈13€, εβδομαδιαία 4950ft≈15€ (+δωρεάν τα πλοία D11-D12 τις καθημερινές). Μπορείτε να αγοράσετε και από τον οδηγό εισιτήρια που είναι όμως λίγο πιο ακριβά.

http://www.bkk.hu/en/tickets-and-passes/

Άλλος τρόπος είναι το ταξί γύρω στα 22€ και αν είστε πάνω από 4 άτομα συμφέρει να κλείσετε τη μεταφορά σας με το Airport Shuttle Minibus, μια υπηρεσία όπου σας παίρνουν από το αεροδρόμιο και σας αφήνουν στο ξενοδοχείο και βγαίνει κάτι λιγότερο από  5€/άτομο. Υπάρχουν πολλές εταιρείες και μπορείτε να το κλείσετε με ένα mail και δε θα ταλαιπωρηθείτε καθόλου. Προσοχή στην εταιρεία orangeways. Η εταιρεία είναι απάτη και έχει κλείσει εδώ και χρόνια.

Αλυσσιδωτή Γέφυρα – Chain Bridge (Szechenyi)

 

Αλυσσιδωτή Γέφυρα Szechenyi Chain Bridge
Αλυσσιδωτή Γέφυρα – Chain Bridge

Ήταν η πρώτη γέφυρα που ένωσε την Πέστη με τη Βούδα. Ονομάστηκε Sjecheny Lanchid απ΄τον κόμη Sjecheny που πήρε την πρωτοβουλία να κτίσει τη γέφυρα. Έχει μήκος 375μ, πλάτος 16μ και εγκαινιάστηκε την 20η Νοεμβρίου του 1849. Το 1857 ο Adam Clark έσκαψε ένα τούνελ 350μ κάτω από το λόφο του κάστρου για να ενώσει το κέντρο της Βούδας με τη γέφυρα. Η γέφυρα πυροδότησε μία οικονομική αναγέννηση που θα οδηγούσε στον χρυσό αιώνα της Βουδαπέστης και ήταν ένας από τους κύριους λόγους που έκαναν τις επαρχιακές πόλεις της Πέστης και της Βούδας να μετατραπούν σε μία ταχύτατα αναπτυσσόμενη μητρόπολη.

 

Κάστρο της Βούδας – Buda Castle

Κάστρο της Βούδας, Buda Castle, Budapest, Castle Hill, Royal Palace
Κάστρο της Βούδας – Buda Castle

Το φρούριο έχει πολιορκηθεί 31 φορές στην ιστορία του. Τα θεμέλια του κάστρου τέθηκαν τον 13ο αιώνα μετά τις εισβολές των μογγολικών φυλών στην Ουγγαρία. Ο βασιλιάς Μπέλα έχτισε τα τείχη το 1243 σε αυτή την τοποθεσία και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λάγιου του Μέγα κτίστηκε και ένα παλάτι. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σιγμούνδου του Λουξεμβούργου (1387-1437), το κάστρο επεκτάθηκε και πάλι με αποτέλεσμα να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα παλάτια της Ευρώπης. Παραμένει πολύ μικρό μέρος αυτού του παλατιού του 15ου αιώνα, καθώς τα κτίρια κατεδαφίστηκαν όταν η πόλη επανακτήθηκε μετά την τουρκική κατοχή μεταξύ του 1541 και 1686. Ένα νέο παλάτι κτίστηκε μεταξύ 1714 και 1723 από τον βασιλιά Κάρολο Γ΄ των Αψβούργων. Το παλάτι επεκτάθηκε από την κόρη του Βασιλιά Καρόλου, την αυτοκράτειρα Μαρία Τερέζα, αλλά η μεγάλη πυρκαγιά του 1810 και η επίθεση κατά του κάστρου επί της ουγγρικής επανάστασης κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του νέου ανακτόρου. Μετά τον Αύστρο-ουγγρικό συμβιβασμό του 1867, υπήρξε ανάγκη για ένα νέο κάστρο στη Βουδαπέστη για να εκφράσει την ανεξαρτησία της Ουγγαρίας. Στο τέλος του β΄ παγκοσμίου πολέμου, το συγκρότημα είχε πληγεί και πάλι από φωτιά, αλλά το βασιλικό ανάκτορο με τον εντυπωσιακό θόλο έχει πλέον αποκατασταθεί και μπροστά του στέκει περήφανα το άγαλμα του πρίγκιπα Ευγενίου της Σαβοΐας, οι νίκες του οποίου επί των Τούρκων απέφεραν την απελευθέρωση της Ουγγαρίας από τον οθωμανικό ζυγό.

Το κάστρο διαθέτει 203 δωμάτια και σήμερα στεγάζει διάφορα μουσεία, μεταξύ των οποίων το Ιστορικό Μουσείο της Βουδαπέστης και την Εθνική Πινακοθήκη. Η πανοραμική θέα είναι εκπληκτική και μόνο για αυτό αξίζει να περιπλανηθείτε στην περιοχή αυτή.

Για την Εθνική πινακοθήκη το εισιτήριο είναι 1.800ft≈6€, ωράριο λειτουργίας: 10.00-18.00. Τα εκθέματα, γλυπτά και κυρίως πίνακες, αποτελούν τον πολιτιστικό πλούτο του ουγγρικού έθνους ανά τους αιώνες, από το Μεσαίωνα μέχρι τη σύγχρονη εποχή, και φιλοξενούνται στο κτίριο του Βασιλικού Ανακτόρου από το 1975.

Εθνική πινακοθήκη, National Gallery, Magyar Nemzeti Galeria - Ιστορικό Μουσείο της Βουδαπέστης, Budapesti Toreneti Muzeum, Budapest History Museum
Εθνική πινακοθήκη, National Gallery – Ιστορικό Μουσείο της Βουδαπέστης, Budapest History Museum

Μουσείο Ιστορίας της Βουδαπέστης ( Ανοιχτά κάθε μέρα 10.00-18.00, εισιτήριο 600ft≈2€ ) Είναι γνωστό και ως μουσείο του κάστρου και παρουσιάζει τα 2000 χρόνια της πόλης σε τρείς ορόφους με πολλά και διάφορα εκθέματα. Διαθέτει μεταξύ άλλων εκθέματα του βασιλικού παλατιού από τη βούδα του Μεσαίωνα, το βασιλικό κελάρι, το παρεκκλήσι του πύργου του 14ου αιώνα και γοτθικά αγάλματα.

Μετρό Μ2 στάση Moszkva tér. Από εκεί μπορείτε να περπατήσετε για 10’  ή να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο 16 και να κατεβείτε σε 4 στάσεις στο Szentháromság tér.

 

Εκκλησία του Ματία (Matthias Church)

( Ανοιχτά Δευτέρα-Παρασκευή 09.00-17.00, Σάββατο 09.00-13.00, Κυριακή 13.00-17.00. Εισιτήριο 1.500ft  ≈ 5€ )

Εκκλησία του Ματία - Matthias Church Budapest
Εκκλησία του Ματία – Matthias Church

Η εκκλησία πήρε το όνομα της από το βασιλιά Ματθαίο που κυβέρνησε από 1458-1490 και ήταν γνωστός προστάτης των τεχνών και της διαφώτισης. Το 1541 όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν τη Βούδα η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί. Οι εκκλησιαστικοί θησαυροί στάλθηκαν από τους Οθωμανούς στην Μπρατισλάβα και αλλοίωσαν τα ψηφιδωτά που στόλιζαν το εσωτερικό της εκκλησίας. Μετά την αποχώρηση των Τούρκων το 1686 οι ντόπιοι αρχιτέκτονες προσπάθησαν να αναστηλώσουν τον ναό σε μπαρόκ στυλ της εποχής. Στο τέλος του 19ου αιώνα ο αρχιτέκτονας Fringes Schylek αναστήλωσε το ναό του Αγ. Ματθαίου στην αρχική του δόξα, ανέκτησε τα αρχικά σχέδια του 13ου αιώνα και αναστήλωσε πολλά από τα γοτθικά στοιχεία που είχαν χαθεί για αιώνες. Ο ναός παρέμεινε μέσα στους αιώνες το μέρος για τις ενθρονίσεις και τις μεγαλύτερες τελετές στη χώρα.

Μετρό Μ2 στάση Moszkva tér. Από εκεί μπορείτε να περπατήσετε για 10’  ή να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο 16 και να κατεβείτε σε 4 στάσεις στο Szentháromság tér.

 

Αποβάθρα των Ψαράδων – Fisherman’s Bastion

Αποβάθρα των Ψαράδων - Fisherman's Bastion Budapest
Αποβάθρα των Ψαράδων – Fisherman’s Bastion

Σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Frigyes Schulek, χτίστηκε μεταξύ 1899 και 1905 και συνδυάζει το νεο-γοτθικό και το νεο-ρωμαικό ρυθμό. Aποτελείται από 7 πυργίσκους, με τον καθένα να συμβολίζει μία από τις 7 φυλές των Μαγυάρων, που ήρθαν στην Ουγγαρία το 896. Πολλοί χαρακτηρίζουν το κτίριο σαν να είναι από παραμύθι του Disney καθώς η κατασκευή του φέρνει στο μυαλό τα κάστρα των παραμυθιών της σταχτοπούτας ή της ωραίας κοιμωμένης. Το όνομα Προμαχώνας του Ψαρά δόθηκε από την παλιά ψαραγορά που υπήρχε εκεί κατά το Μεσαίωνα. Από την κορυφή του πυργίσκου μπορείτε να δείτε μέχρι το νησί της Μαργαρίτας. Μεταξύ της Εκκλησίας του Ματθαίου και του Προμαχώνα των Ψαράδων, δεσπόζει το έφιππο άγαλμα του πρώτου Χριστιανού βασιλιά της Ουγγαρίας, του Αγίου Στεφάνου.

Μετρό Μ2 στάση Moszkva tér. Από εκεί μπορείτε να περπατήσετε για 10’  ή να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο 16 και να κατεβείτε σε 4 στάσεις στο Szentháromság tér.

 

Λαβύρινθος – Labyrinth

( Ανοιχτό κάθε μέρα 10.00-19.00, εισιτήριο 2.500ft ≈ 8€ )

Λαβύρινθος - Labyrinth
Λαβύρινθος – Labyrinth, Dracula’s prison

Μετά το κάστρο της βούδας στον δρόμο προς την εκκλησίας του Ματίας βρίσκεται ο λαβύρινθος, το μέρος όπου φημολογείται ότι ζούσε φυλακισμένος o Βλαντ Τσέπες (κόμης Δράκουλας). Ο Ούγγρος βασιλιάς Ματίας τον συνέλαβε το 1462 στην Τρανσυλβάνια και τον μετέφερε στην Βούδα, όπου τον καταδίκασε σε 14 χρόνια φυλάκισης στον λαβύρινθο. Μπορείτε να δείτε το χώρο των βασανιστηρίων, την κόκκινη μαρμάρινη ταφόπλακα, μεσαιωνικές χειροπέδες και αναπαραστάσεις των θυμάτων του Δράκουλα.

Γέφυρα της Βασίλισσας Ελισάβετ (Σίσσυ) – (Εlizabeth Βridge)

Γέφυρα της Βασίλισσας Ελισάβετ - Εlizabeth Βridge
Γέφυρα της Βασίλισσας Ελισάβετ – Εlizabeth Βridge

Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε το 1903 αλλά και αυτή καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ανακατασκευάστηκε. Τα εντυπωσιακά νυχτερινά της φώτα είναι δώρο των Γιαπωνέζων από το Νοέμβριο του 2009. Αφορμή ήταν η 140ή επέτειος από την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Αυστροουγγαρίας και της Ιαπωνίας, αλλά και η 50ή επέτειος από την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Ουγγαρίας και της Ιαπωνίας.

Γέφυρα της Μαργαρίτας – Μargaret Βridge

Γέφυρα της Μαργαρίτας στη Βουδαπέστη - Μargaret Βridge
Γέφυρα της Μαργαρίτας – Μargaret Βridge

Η δεύτερη γέφυρα που φτιάχτηκε για να συνδέει τις δύο πόλεις ολοκληρώθηκε το 1876 ενώ η έξοδος που οδηγεί στο νησί της Μαργαρίτας κατασκευάστηκε 25 χρόνια μετά. Τον β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα τμήματα της γέφυρας καταστράφηκαν και έμειναν μόνο οι πυλώνες. Η γέφυρα, μήκους 607 μέτρων, κατασκευάστηκε και ξανά λειτούργησε το 1948.

Το νησί της Μαργαρίτας – Margaret Island

Το νησί πήρε το όνομά του από τη πριγκίπισσα Μαργαρίτα, κόρη του βασιλιά Μπέλα Δ’ που έκανε τάμα την εγκατάσταση της σε αυτό σε περίπτωση που αποκρουόταν η μογγολική εισβολή στη χώρα, όπως κι έγινε. Τον 19ου αιώνα το νησί αγκαλιάστηκε από τα μέλη της βασιλικής οικογένειας που αποφάσισαν να το μετατρέψουν σε έναν διακοσμημένο κήπο και αργότερα έγινε θέρετρο ιαματικών λουτρών. Σήμερα αποτελεί ένα καταπράσινο μεγάλο πάρκο που συνδέεται με τη στεριά με δύο γέφυρες, τη γέφυρα της Μαργαρίτας και τη γέφυρα του Arbat. Εκεί θα δείτε το Μνημείο της Εκατονταετηρίδας από την ένωση Βούδας, Πέστης και Οβούδας, το Υδραγωγείο (μνημείο της UNESCO) και τη μουσική κρήνη Μπόντορ. Μπορείτε να το γυρίσετε με τα πόδια αλλά υπάρχουν ποδήλατα και μηχανοκίνητα ποδήλατα προς ενοικίαση αν τα προτιμάτε.

Λεωφορείο ή τραμ στάση Margitsziget

Βασιλική Αγ. Στεφάνου – St. Stephen’s Basilica (Szent Istvan Bazilika)

(είσοδος ελεύθερη αλλά απαιτείται δωρεά 1€ , ανοιχτά Δευτέρα-Παρασκευή 10.00-17.00, Σάββατο 9.00-13.00, Κυριακή 13.00-17.00). Ο θόλος είναι κλειστός από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο, εισιτήριο 2€.

Βασιλική Αγ. Στεφάνου - St. Stephen's Basilica
Βασιλική Αγ. Στεφάνου – St. Stephen’s Basilica

Είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Ουγγαρίας. Έχει πάρει το όνομά της προς τιμήν του Στεφάνου, του πρώτου Βασιλιά της Ουγγαρίας (975-1038 μ.Χ.) και χρειάστηκαν 50 χρόνια για να κατασκευαστεί. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1851 με τον πρώτο αρχιτέκτονα και σχεδιαστή να είναι ο Joseph Hill ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια της ανέγερσης. Στη συνέχεια την κατασκευή ανέλαβε ο Michel Ybl. Η κατάρρευση του θόλου το 1868 καθυστέρησε σημαντικά το έργο όπως και ο θάνατος και του δεύτερου αρχιτέκτονα. Το εσωτερικό της εκκλησίας και η αποπεράτωση του έργου το 1905 έγιναν τελικά από έναν τρίτο αρχιτέκτονα, τον Joseph Kraus. O Kraus κάλεσε τους πιο διάσημους γλύπτες της Ουγγαρίας για να διακοσμήσουν το εσωτερικό της εκκλησίας. Στο παρεκκλήσι του ναού υπάρχει διατηρημένο το δεξί χέρι του αγίου.
Μπορείτε να ανεβείτε στο θόλο με ανελκυστήρες ή ανάβαση 302 σκαλοπατιών.

Μετρό γραμμές M1, Μ2, Μ3 Deák Ferenc tér

Κοινοβούλιο – Parliament

( Ανοιχτά Δευτέρα-Παρασκευή 08.00-18.00, Σάββατο–Κυριακή 08.00-16.00. Εισιτήριο 2.400ft≈8€  )

Κοινοβούλιο - Parliament
Κοινοβούλιο – Parliament

Το Κοινοβούλιο κτίστηκε μεταξύ του 1885-1902 και βρίσκεται στις όχθες της Πέστης. Μετά τον Αυστροουγγρικό συμβιβασμό του 1867 όπου δημιουργήθηκε η διπλή μοναρχία, η Ουγγαρία έλαβε περισσότερη ελευθερία και η χώρα απέκτησε δικό της σύνταγμα. Έτσι δημιουργήθηκε η ανάγκη για ένα Κοινοβούλιο το οποίο κτίσθηκε σε νεογοτθικό ρυθμό εμπνευσμένο από το Κοινοβούλιο του Λονδίνου. Κάθε μέρα 11:30 και 12:30 γίνεται αλλαγή φρουράς που είναι ένα ιδιαίτερο θέαμα.

Για να μπείτε μέσα, πρέπει να έχετε κλείσει εισιτήρια για ξενάγηση η οποία γίνεται σε γκρουπ, διαλέγοντας τη γλώσσα που επιθυμείτε (δεν έχει στα ελληνικά). Μπορείτε να τα κλείσετε εδώ http://www.parlament.hu/ ή να πάτε από εκεί και θα σας πουν τις διαθέσιμες ώρες οι οποίες όμως εξαντλούνται πολύ γρήγορα.

Μετρό γραμμή Μ2 Kossuth tér

Τα παπούτσια του Δούναβη – Shoes on the Danube Bank

Τα παπούτσια του Δούναβη - Shoes on the Danube Bank
Τα παπούτσια του Δούναβη – Shoes on the Danube Bank

Στο σημείο εκείνο, οι Γερμανοί ναζί μαζί με τους Ούγγρους συνεργάτες τους συγκέντρωναν τους Εβραίους της πόλης και τους εκτελούσαν, πετώντας τους εν συνεχεία στο ποτάμι αφού τους υποχρέωναν να βγάλουν πρώτα τα παπούτσια τους. Το σιδερένιο Μνημείο είναι για τους 550.000 Ούγγρους Εβραίους που έχασαν τη ζωή τους το 1944 – 45 και τιμάει τη μνήμη τους.

Hungarian State Opera House – (Magyar Allami Operahaz)

( Ξεναγήσεις κάθε μέρα στις 14.00, στις 15.00 και στις 16.00, εισιτήριο 3.300ft≈11€ περιλαμβάνει ξενάγηση σε γκρουπ )

Hungarian State Opera House
Hungarian State Opera House

Η Όπερα της Βουδαπέστης θεωρείται από τις καλύτερες στον κόσμο και είναι χτισμένη το 1880. Η είσοδος περιλαμβάνει ξενάγηση αλλά με λίγα παραπάνω χρήματα μπορείτε να παρακολουθήσετε μία παράσταση, αρκεί να κάνετε πολύ νωρίς κράτηση για να βρείτε εισιτήρια.

Γραμμή μετρό Μ2, λεωφορείο 105, στάση Opera

Κεντρική Συναγωγή – Central Synagogue (Nagy Zsinagoga)

( Ανοιχτά Κυριακή–Πέμπτη 10.00–20.00, Παρασκευή 10.00-16.00, εισιτήριο 4.000ft≈13€ )

Κεντρική Συναγωγή - Central Synagogue (Nagy Zsinagoga)
Κεντρική Συναγωγή – Central Synagogue

Είναι η μεγαλύτερη συναγωγή στην Ευρώπη και η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο. Χτίστηκε μεταξύ 1854 και 1859 σε νεο-μαυριτανικό στυλ και κατά τη διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου χρησιμοποιήθηκε ως στάβλος και ως κέντρο ασύρματης επικοινωνίας από τους Γερμανούς. Σήμερα, είναι το κύριο κέντρο της εβραϊκής κοινότητας.

Μετρό γραμμή Astoria

Budapest Zoo

(Ανοιχτά Δευτέρα-Πέμπτη 9.00-17.00, Παρασκευή-Κυριακή 9.00-17.30, εισιτήριο 2.500ft≈8€)

Ζωολογικός και Βοτανικός κήπος της Βουδαπέστης - Budapest Zoo & Botanical Garden
Ζωολογικός και Βοτανικός κήπος – Zoo & Botanical Garden

Αν έχετε χρόνο αξίζει τον κόπο να επισκεφτείτε έναν από τους παλιότερους ζωολογικούς κήπους της Ευρώπης.

Πλατεία Ηρώων – Heroes’ Square

Πλατεία Ηρώων Βουδαπέστη - Heroes' Square in Budapest
Πλατεία Ηρώων – Heroes’ Square

Βρίσκεται στο τέλος της λεωφόρου Andrassy και η πλατεία έγινε προς τιμή και μνήμη των μεγάλων ηρώων της Ουγγρικής ιστορίας. Το μνημείο στο κέντρο της πλατείας ονομάζεται Μνημείο της Xιλιετίας και κτίσθηκε για τον εορτασμό της επετείου των χιλίων χρόνων από την κατάκτηση των Μαγυάρων. Η στήλη έχει ύψος 36μ. και στην κορυφή της υπάρχει το άγαλμα του Αρχάγγελου Γαβριήλ ως σύμβολο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Μπροστά από τη στήλη υπάρχει και το μνημείο των εθνικών ηρώων προς τιμή των αγνώστων στρατιωτών που πολέμησαν για την Ουγγαρία. Το μνημείο περιέχει αγάλματα διάσημων ανδρών της Ουγγρικής ιστορίας συμπεριλαμβανομένων βασιλιάδων κυβερνητών και άλλων σεβάσμιων προσώπων ανάμεσα τους και ο βασιλιάς Στέφανος Α΄ που έφερε τον Χριστιανισμό στη χώρα. Στη βάση του Μνημείου βρίσκεται ακόμη μία σειρά αγαλμάτων που τιμούν τους 7 πολέμαρχους των Ουγγρικών φυλών που εποίκησαν την περιοχή που σήμερα γνωρίζουμε ως Ουγγαρία.

Μετρό γραμμή M2 στάση Hősök tere

Κάστρο Βαϊνταχουνιάντ – Vajdahunyad Castle (Vajdahunyadvar)

( Ανοιχτά Τρίτη-Κυριακή 10.00-16.00, εισιτήριο 1.100ft ≈4€, για παιδιά 550ft≈2€ )

Κάστρο Βαϊνταχουνιάντ στη Βουδαπέστη - Vajdahunyad Castle in Budapest (Vajdahunyadvar)
Κάστρο Βαϊνταχουνιάντ – Vajdahunyad Castle

Χτίστηκε το 1896, από τον αρχιτέκτονα Ignac Alpar για τον εορτασμό των 1000 χρόνων της ιστορίας της Ουγγαρίας από την Ουγγρική κατάκτηση της Λεκάνης των Καρπαθίων το 895 και συνδυάζει 4 διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ. Μπαρόκ, Ρομανικό, Γοτθικό και Αναγεννησιακό ενώ κατατάσσεται ως ένα από τα 10 καλύτερα κάστρα της Ευρώπης.

Βρίσκεται στο δημόσιο πάρκο Varosliget (City Park) δίπλα στην λίμνη, εκεί όπου το καλοκαίρι γίνονται βαρκάδες και το χειμώνα μετατρέπεται σε ένα μεγάλο παγοδρόμιο.

Κεντρική Αγορά – Central Market Hall

( Ανοιχτά Δευτέρα 06.00-17.00, Τρίτη-Παρασκευή 06.00-18.00, Σάββατο 06.00-15.00 )

Κεντρική Αγορά Βουδαπέσστης - Central Market Hall in Budapest
Κεντρική Αγορά – Central Market Hall

Είναι μία μεγάλη αγορά με τοπικά προϊόντα. Εδώ θα βρείτε πολλά είδη μπαχαρικών, σαλάμια, λουκάνικα, κρέατα, τυριά και ότι παραδοσιακό ουγγρικό προϊόν υπάρχει. Προτιμήστε να πάρετε από εδώ τα souvenir γιατί είναι αρκετά πιο οικονομικά από τα τουριστικά μαγαζιά για τα ίδια πράγματα ακριβώς.

Γέφυρα της Ελευθερίας – Liberty Bridge (Szabadsag hid)

Γέφυρα της Ελευθερίας Βουδαπέστη - Liberty Bridge (Szabadsag hid)
Γέφυρα της Ελευθερίας – Liberty Bridge

Κατασκευάστηκε το 1896 με αφορμή τον εορτασμό της χιλιετίας από την άφιξη των Ούγγρων στη λεκάνη των Καρπαθίων. Φτιάχτηκε από τους Ούγγρους μηχανικούς Janos Feketehazy και Αntal Czekelius, το μήκος της είναι 333 μέτρα και μαζί με τη γέφυρα της Ελισάβετ, οδηγούν στον λόφο Γκέλερτ. Στην κορυφή κάθε κολώνας από τις τέσσερεις της γέφυρας βρίσκεται το «τουρούλ», το μυθολογικό πουλί που σύμφωνα με τον θρύλο ακολουθούσε τους Μαγυάρους όταν εκείνοι κατακτούσαν τις κοιλάδες του Δούναβη.

Ο Λόφος Gellert – Citadella

Λόφος Gellert - Citadella
Λόφος Gellert – Citadella

Στο λόφο υπάρχει ένα άγαλμα του επισκόπου Gellert όπου κρατάει ένα σταυρό στο δεξί του χέρι και ο λόφος πήρε το όνομα του για να τον τιμήσουν. H επιλογή της τοποθεσίας είναι ακριβείς δεδομένου ότι αυτό ήταν το μέρος όπου το 1046 οι ειδωλολάτρες Μαγυάροι έδεσαν με σχοινιά και έκλεισαν μέσα σε ένα βαρέλι τον επίσκοπο Gellert  και τον πέταξαν κάτω από την πλαγιά του λόφου.

Το φρούριο που υπάρχει εκεί χτίσθηκε από τους Βούρκους της Αυστρίας του 1850-1854 για να ελέγχουν την πόλη μετά την αναστολή της Ουγγρικής επανάστασης για την ανεξαρτησία. Όταν οι Αψβούργοι έφυγαν από τη Βουδαπέστη το 1907, το φρούριο έπεσε στην δικαιοδοσία της πόλης. Τα τείχη του γκρεμίστηκαν ως συμβολισμός νίκης κατά των Αυστρουγγαρών, αλλά το φρούριο χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει τον Ουγγρικό στρατό. Κατά τη διάρκεια του β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι ιστορικοί αναφέρουν ότι οι Γερμανοί εξ’ αιτίας του φρουρίου κατόρθωσαν απόλυτο έλεγχο στην πόλη. Σήμερα το φρούριο έχει μετατραπεί σε τουριστικό ξενοδοχείο.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας – Liberty Statue

Το Άγαλμα της Ελευθερίας - Liberty Statue
Το Άγαλμα της Ελευθερίας – Liberty Statue

Το Μνημείο βρίσκεται στην κορυφή του λόφου Gellert και αποτελείται από μια γυναικεία φιγούρα που κρατά ένα φύλλο φοίνικα και συμβολίζει την ειρήνη. Αριστερά και δεξιά είναι δύο αγάλματα με ανδρική μορφή. Το ένα άγαλμα κρατάει έναν πυρσό και αντιπροσωπεύει την «πρόοδο» ενώ το άλλο άγαλμα, απεικονίζει έναν άνδρα που αγωνίζεται με ένα μυθικό πλάσμα, μια αλληγορική παράσταση του «κακού». Σχεδιάστηκε από τον Ούγγρο γλύπτη Kisfaludi Strobl Zsigmond και στήθηκε στην κορυφή του λόφου στις 4 Απριλίου του 1947 ως φόρο τιμής στους σοβιετικούς στρατιώτες που απελευθέρωσαν την πόλη από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Εκκλησία Σπήλαιο – Cave Church (Sziklatemplom)

( Ανοιχτά κάθε μέρα 08.30-20.00, εισιτήριο 600ft≈2€, παρέχεται ηχητική ξενάγηση με ακουστικά )

Η Εκκλησία Σπήλαιο - Cave Church (Sziklatemplom)
Η Εκκλησία Σπήλαιο – Cave Church

Ο ναός ιδρύθηκε το 1926, από μια ομάδα μοναχών. Χρησιμοποιήθηκε ως παρεκκλήσι και ως νοσοκομείο εκστρατείας κατά τη διάρκεια του β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η εκκλησία έκλεισε και επαναλειτούργησε πάλι το 1989. Κοντά στην είσοδο του ναού βρίσκεται ένα άγαλμα του Αγίου Στεφάνου, του πρώτου χριστιανού βασιλιά της Ουγγαρίας.

Μετρό γραμμή Μ4 σταθμός Szt. Gellért Tér, λεωφορείο 27 ή τα λεωφορεία 7 και 8 που προέρχονται από την Πέστη, τραμ γραμμές 19, 41, 47, 49 στάση στην Πλατεία Gellert.

Μπορείτε να περπατήσετε από την Γέφυρα της Ελισάβετ μέχρι την κορυφή του λόφου.

Κρουαζιέρα στο Δούναβη

Κρουαζιέρα στο Δούναβη
Κρουαζιέρα στο Δούναβη

Αν έχετε πάρει εβδομαδιαία κάρτα για τη μεταφορά σας, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα πλοία D11 και D12 δωρεάν ( όχι τα σαββατοκύριακα ). Αν θέλετε να κάνετε κρουαζιέρα στο Δούναβη, υπάρχουν πολλά πλοία με διαφορετικές επιλογές για να διαλέξετε ανάμεσα στο αν θα είναι με γεύμα, με ποτό, με μπουφέ, μέρα ή νύχτα και οι τιμές είναι ανάλογες.

Τέλος θα δούμε τα θεραπευτικά λουτρά και spa

Μιας και δεν έχω προσωπική άποψη και είναι κάτι που έχω μετανιώσει, για τους περισσότερους είναι must do, παραθέτω πληροφορίες που βρήκα. Εμείς δεν πήγαμε γιατί είχαμε διαβάσει ότι λόγω του πολύ κόσμου κυρίως τουρίστες που πάνε, δεν είναι καθόλου καθαρά. Συγκεκριμένα η περιγραφή ήταν πολύ αηδιαστική αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι αν ακολουθήσεις τις γενικές συμβουλές που δίνουμε παρακάτω, η εμπειρία θα είναι μοναδική.

Γενικές συμβουλές για όλα είναι να πάτε καθημερινή και όχι σαββατοκύριακο που συνήθως πάνε εκδρομή. Προτιμήστε πρωινές ώρες. Αν και μπορείτε από εκεί να νοικιάσετε πετσέτες, μπορείτε να πάρετε από το ξενοδοχείο ότι θα χρειαστείτε και απλά να πληρώσετε μόνο για ένα ντουλαπάκι όπου θα φυλάξετε τα πράγματα σας. Οπωσδήποτε να έχετε πάρει σαγιονάρες, μαγιό και αν μπορείτε σαμπουάν και πετσέτα.

Λουτρά Σέτσενι – Szechenyi Baths Διεύθυνση: Allatkerti körút 9-11 (Πέστη)

 ( Ανοικτά κάθε μέρα 06.00–22.00, 06.00–19.00 τα θερμά λουτρά. Εισιτήριο εισόδου 4.900Ft≈16€ )

Είναι τα μεγαλύτερα, βαθύτερα και θερμότερα λουτρά στην πόλη και στεγάζονται σε ένα τεράστιο κτιριακό συγκρότημα-παλάτι σε στυλ νεομπαρόκ. Αποτελούν την πιο δημοφιλή επιλογή των επισκεπτών οπότε σχεδόν ποτέ δε θα τα βρείτε με λίγο κόσμο. Πληρώνοντας για την είσοδο, παίρνετε ένα βραχιόλι με το οποίο έχετε πρόσβαση στις 18 εξωτερικές κι εσωτερικές πισίνες και λουτρά καθώς και στις αίθουσες σάουνας και χαμάμ.

Μετρό, γραμμή Μ1 στάση Szechenyi Furdo

Λουτρά Γκέλερτ (Gellert) Διεύθυνση: Kelenhegyi ut 4 (Βούδα)

( Ανοιχτά κάθε μέρα 06.00-20.00, Εισιτήριο εισόδου 5.700Ft ≈ 18€ )

Πιο αριστοκρατική επιλογή, φιλοξενούνται στο χώρο του ομώνυμου ξενοδοχείου και βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, απέναντι από την Κεντρική Αγορά από την πλευρά της Βούδας. Πληρώνοντας για την είσοδο, έχετε πρόσβαση στις εξωτερικές και εσωτερικές πισίνες και λουτρά καθώς και στις αίθουσες σάουνας και χαμάμ.

Μετρό, γραμμή Μ4 στάση Szent Gellert ter

Λουτρά Ρούντας (Rudas) Διεύθυνση: Dobrentei ter 9 (Βούδα)

( Ανοιχτά Kυριακή-Πέμπτη 06.00–22.00, Παρασκευή-Σάββατο 06.00–04.00, Εισιτήριο εισόδου 4.800Ft ≈ 16€ )

Πρόκειται για αυθεντικά παραδοσιακά τουρκικά λουτρά. Το μοναδικό που έχουν αυτά τα λουτρά είναι η εξωτερική πισίνα με θέα το Δούναβη που το βράδυ είναι εκπληκτικό! Επειδή ακριβώς πρόκειται για παραδοσιακά λουτρά, θα πρέπει να ελέγξετε εάν τη μέρα που θέλετε να τα επισκεφτείτε δέχονται άντρες, γυναίκες ή και τα δύο φύλα.

Η πιο κοντινή στάση μετρό είναι 700 μέτρα μακρυά. Μετρό γραμμή Μ4 στάση Szent Gellert, Τραμ 19,41,56,  λεωφορείο 7,8

Thermal Beer Spa Διεύθυνση:  Állatkeri körút 9-11 (Πέστη)

( Ανοιχτά κάθε μέρα 10.00-18.00, Εισιτήριο εισόδου 8.700Ft ≈ 28€ )

Εδώ απολαμβάνετε όση αυθεντική τσέχικη μπύρα θέλετε σε συνοδεία με τοπικά ουγγρικά μεζεδάκια! Αυτό το σπα, διαθέτει 6 ξύλινες μικρές πισίνες με ιαματικά νερά θερμοκρασίας 36 βαθμών, με μέγιστη χωρητικότητα τα 12 άτομα ανά πισίνα. Απαιτείται προηγουμένως κράτηση από το ιντερνέτ.

Γραμμή μετρό Μ1, γραμμή λεωφορείου 72 στάση Szechenyi Furdo

Λουτρά Βέλι Μπέι (Veli Bej Baths) Διεύθυνση: Arpad fejedelem utja 7 (Βούδα)

( Ανοιχτά κάθε μέρα 06.00-12:00 και 15.00-21.00 , Εισιτήριο εισόδου 2.250ft πρωί -2.800ft απόγευμα≈7-9€ )

Πρόκειται για τα πιο παλιά και παραδοσιακά λουτρά της πόλης, βρίσκονται στην πλευρά της Βούδας και κοντά στη γέφυρα της Μαργαρίτας. Έχει 5 θερμές πισίνες, τζακούζι, σάουνα και είναι τα λιγότερο τουριστικά λουτρά. Προτιμούνται κυρίως από τους ντόπιους όμως να θυμάστε ότι κλείνουν το μεσημέρι 12-15

Τραμ 17,19,41 στάση Comjadi Bela utca

Λουτρά Κίραλι (Kiraly baths) Διεύθυνση: Fo utca 84 (Βούδα)

( Ανοιχτά κάθε μέρα 09.00-21.00, Εισιτήριο εισόδου 2.4000Ft ≈ 8€ )

Βρίσκονται στην πλευρά της Βούδας και επίσης αποτελούν παραδοσιακά τουρκικά λουτρά από την εποχή των Οθωμανών. Επίκεντρο τους είναι η παλιά οκτάγωνη πισίνα, γύρω από την οποία υπάρχουν άλλες μικρότερες με διαφορετικές θερμοκρασίες η κάθε μία. Είναι κάπως παραμελημένος ο χώρος, ειδικά εξωτερικά.

Μετρό γραμμή Μ2 στάση Βatthyany ter

Λουτρά Λούκατς (Lukacs Baths) Διεύθυνση: Frankel Leo utca 25-29 (Βούδα)

( Ανοιχτά κάθε μέρα 06.00-20.00, Εισιτήριο εισόδου 3.300Ft ≈ 11€ )

Πήραν το όνομα τους από τον Άγιο Λουκά, άγαλμα του οποίου βρίσκεται στην αυλή και γύρω του ευχαριστήριες πλακέτες ανθρώπων που ωφελήθηκαν από τα συγκεκριμένα ιαματικά λουτρά. Δεν είναι τουριστικά, πηγαίνουν κυρίως ντόπιοι και αν μείνετε εκεί διάστημα μικρότερο των δύο ωρών, θα σας επιστραφεί ένα μέρος του ποσού που πληρώσατε. Και εδώ θα βρείτε εξωτερικές και εσωτερικές θερμαινόμενες πισίνες, σάουνα και τζακούζι.

Γραμμή λεωφορείου 86, γραμμή τραμ 17,19,41 στάση Szent Lukacs

Aquaworld Διεύθυνση: Ives ut 13 (Πέστη)

( Ανοιχτά κάθε μέρα 07.00-22.00, Εισιτήριο εισόδου 5.200Ft ≈ 17€ )

Εδώ μιλάμε για ένα θαλάσσιο πάρκο ψυχαγωγίας, με πολλές πισίνες, τσουλήθρες, σάουνες, τζακούζι και σπα.

Γραμμή λεωφορείου 30,230 στάση Kaposztamegyer

Το Aquaworld διαθέτει shuttle bus που αναλαμβάνει τη μεταφορά από την πλατεία Ηρώων.

Mια φορά κι έναν καιρό στη Ρώμη…

Την πόλη αυτή θα την αγαπήσεις και είτε ρίξεις είτε δε ρίξεις νόμισμα στη fontana di trevi, ένα είναι σίγουρο: Θα την ξανά επισκεφτείς!

Πρώτη φορά στη Ρώμη

Το Σεπτέμβρη του 2012 επισκέφτηκα πρώτη φορά τη Ρώμη για 8 μέρες. Ο καιρός  αρκετά καλός εκτός από μία μέρα που έβρεξε λίγο.

Τα εισιτήρια ήταν με Ryanair από Χανιά και η τιμή τους 230 ευρώ για 2 άτομα με μία βαλίτσα. Οι χρεώσεις για τις βαλίτσες έχουν αλλάξει γι’ αυτό δεν το αναλύω εδώ.

Φτάσαμε στο αεροδρόμιο Chiampino και με λεωφορείο ( εισιτήριο 4€/άτομο ) που πήραμε έξω από το αεροδρόμιο, φτάσαμε μετά από 40’ στο σταθμό termini.

Το ξενοδοχείο ήταν κοντά στο σταθμό αλλά όχι προς το κέντρο. Γενικά εμείς θέλουμε, οικονομικά – κεντρικά – καθαρά δωμάτια. Ας το λένε ξενοδοχείο, δεν ήταν με την έννοια που έχουμε τα ξενοδοχεία στην Ελλάδα. Πολλά, όπως και αυτό που μείναμε είναι ένας όροφος ενός κτιρίου με δωμάτια… Το δωμάτιο μέτριο, καθαρό, αλλά πολύ μουντό. Αυτό ήταν ότι πιο οικονομικό βρίσκαμε, 67 ευρώ  ανά διανυκτέρευση. Κεντρικό δεν το λες αλλά τότε μας φαινόταν μια χαρά.

Όλα τα καταλύματα δίνουν τον ίδιο χάρτη της πόλης. Τα είχαμε μελετήσει καλά πριν πάμε και είχαμε βγάλει καθημερινό πρόγραμμα. Η πόλη είναι πανεύκολη και όλα σχεδόν τα αξιοθέατα βρίσκονται «στο δρόμο σου».

Μετρό ή λεωφορείο δε χρησιμοποιήσαμε ποτέ. Δεν ήταν (2012) βολικό το μετρό αλλά και πάλι, δε χρειάστηκε… Τώρα (2018) έχει προστεθεί άλλη μία γραμμή.

Την πρώτη μέρα που φτάσαμε, κάναμε μία βόλτα κοντά στο termini, ( σταθμός της πόλης, όλα ξεκινάνε και καταλήγουν εδώ. Λεωφορεία, τρένα, ταξί, μετρό ). Πήγαμε στα μαγαζιά που είναι εκεί στο σταθμό, μετά για φαγητό και μετά στο δωμάτιο ώστε να ξεκινήσουμε ξεκούραστοι την επόμενη μέρα.

Την δεύτερη μέρα λοιπόν, κατηφορίσαμε από το τέρμινι και επισκεφτήκαμε τη Basilica di Santa Maria Maggiore, ( είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά κάθε μέρα 07.00-19.00, Κυριακή πρωί λειτουργία ). Τη νύχτα της 4ης Αυγούστου του 356 η Παναγία εμφανίστηκε στον Πάπα Λιβέριο. Ζήτησε να ανεγείρουν ναό στο σημείο της πόλης, όπου θα είχε χιονίσει την προηγούμενη νύχτα. Το πρωί, βλέποντας ο Πάπας ότι είχε χιονίσει μέσα στον Αύγουστο στο σημείο που είχε προαναγγείλει η Παναγία, διέταξε να χτιστεί ο ναός της “Santa Maria ad Nives” (Παναγία του χιονιού), στη χιονισμένη κορυφή του Εσκουιλίνου λόφου.

Rome, Basilica di Santa Maria Maggiore, Colosseum
Basilica di Santa Maria Maggiore, Palatino, Colosseum

Έπειτα πήγαμε στο Κολοσσαίο ( είσοδος 12 € , ανοιχτά κάθε μέρα 8.30-18.00 ). Στο Κολοσσαίο πραγματοποιούνταν αγώνες με ελεύθερη είσοδο, οι οποίοι διοργανώνονταν από τους αυτοκράτορες. Ξεκινούσαν με κωμικές πράξεις και εξωτικά ζώα, και ολοκληρώνονταν με τις μονομαχίες μεταξύ ζώων και μονομάχων, ή μόνο μεταξύ μονομάχων. Το Κολοσσαίο λειτούργησε για περίπου 400 χρόνια, με μια διακοπή μεταξύ των ετών 217-238 μ.Χ., εξαιτίας ενός κεραυνού που κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του.

Μετά βόλτα στη ρωμαϊκή αγορά ως το Καπιτώλιο όπου είναι ένας από τους επτά λόφους της Ρώμης και ήταν η ακρόπολη των πρώτων Ρωμαίων. Είδαμε το Monumento a Vittorio Emanuele ένα επιβλητικό μνημείο προς τιμή του πρώτου βασιλιά της ενοποιημένης Ιταλίας Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄. Ανεβήκαμε πάνω στο μουσείο και μετά τέρμα πάνω όπου υπάρχει μία καφετέρια με ωραίο καφέ, καλές τιμές και απίστευτη θέα! https://www.tripadvisor.com.gr/Restaurant_Review-g187791-d2209768-Reviews-Cafeteria_at_Monumento_Vittorio_Emanuele_II-Rome_Lazio.html .

IMG_2017-12-07_18-58-23-02
Monumento a Vittorio Emanuele, Piazza Venezia, Piazza della Repubblica, Basilica di Santa Maria degli Angeli e dei Martiri

Εκεί είναι και η Piazza Venezia. Αν πάρετε αυτή την πλατεία ως βάση, όπου και να θέλετε να πάτε θα είναι εύκολο. Έπειτα φάγαμε σε ένα εστιατόριο που είχαμε σημειώσει, δεν ήταν τελικά τίποτα ιδιαίτερο, εντύπωση όμως μας έκανε που μας έβαλαν να καθίσουμε μαζί με άλλους. Βασικά ήμασταν 4 ζευγάρια σαν μία παρέα!

 

 

Μετά ανηφορίζοντας την Nationale, φτάσαμε στη Piazza della Repubblica. Οι απεικονιζόμενες νύμφες είναι η Νύμφη των Λιμνών (αναγνωρίσιμη από τον κύκνο που κρατά), η Νύμφη των Ποταμών (απλωμένη σε ένα ποτάμιο τέρας), η Νύμφη των Ωκεανών (ιππεύοντας ένα άλογο που συμβολίζει τη θάλασσα) και η Νύμφη των Υπόγειων Νερών (που ακουμπά πάνω σε ένα μυστηριώδη δράκοντα). Ακριβώς απέναντι βρίσκεται η Basilica di Santa Maria degli Angeli e dei Martiri. ( είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά κάθε μέρα 7.30-19.00) Παναγία των Αγγέλων και των Μαρτύρων). Τμήμα των τεράστιων Θερμών του Διοκλητιανού που μετατράπηκε σε εκκλησία από τον Μιχαήλ Άγγελο τον 16ο αιώνα.  Έπειτα κατηφορίσαμε τη Nationale, είδαμε το Palazzo delle Esposizioni ( δεν μπήκαμε ) και μετά στον έρωτα μου, τη fontana di trevi, όπου βρίσκεται ο Ποσειδώνας, ο μυθικός θεός της θάλασσας,  πάνω σε ένα άρμα που έχει τη μορφή θαλασσινής αχιβάδας και σέρνεται από δύο θαλασσινά, φτερωτά άλογα, που οδηγούν δύο Τρίτωνες. Το ένα άλογα είναι αγριεμένο και ο Τρίτωνας προσπαθεί να το συγκρατήσει στο άρμα. Το δεύτερο άλογο είναι αρκετά ήρεμο και ο Τρίτωνας που το οδηγεί φυσάει ένα κοχύλι. Τα άλογα συμβολίζουν τις δύο διαφορετικές όψεις της θάλασσας, όταν είναι φουρτουνιασμένη και όταν είναι ήρεμη. Τόσο ο Ποσειδώνας με τα δύο άλογα όσο και οι Τρίτωνες είναι έργο του Giovanni Battista Maini, ο οποίος όμως δεν πρόλαβε να το φέρει εις πέρας. Τελικά ο Pietro Bracci κατάφερε να ολοκληρώσει αυτή την εντυπωσιακή σύνθεση.

Υπέροχος καφές για να πάρουμε δύναμη στο Sant Eustachio και συνεχίζουμε για  piazza di espania που οφείλει το όνομα της στο Palazzo di Spagna, την έδρα της Πρεσβείας της Ισπανίας στην Αγία Έδρα. Η Πλατεία συνδέετε με την εκκλησία Τρινιτά ντέι Μόντι (Trinità dei Monti) που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου μέσω μιας μεγάλης και πλατιάς σκάλας γνωστή ως Σκαλινάτα (Scalinata di Trinità dei Monti) ή αλλιώς Ισπανικά Σκαλιά (Spanish steps). Η Γοτθική εκκλησία Trinità dei Monti είναι μια Γαλλική εκκλησία, με πολλά έργα μεταξύ αυτών και δύο έργα από τον Daniele da Volterra, μαθητή του Μιχαήλ Αγγέλου.

 

Fontana di trevi, piazza di spagna, Barcaccia, spanish steps, piazza del popolo
Fontana di trevi, piazza di spagna, Barcaccia, spanish steps, piazza del popolo

Ο οβελίσκος ακριβώς μπροστά από την εκκλησία βρισκόταν αρχικά στον Κήπο του Σαλλούστιου (Gardens of Sallust). Το 1788 μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση, κατόπιν αιτήματος του Πάπα Πίου ΣΤ΄ ενώ τα ιερογλυφικά που υπάρχουν στον οβελίσκο, είναι αντιγραφή από τον οβελίσκο στην Piazza del Popolo. Μπροστά από τα Ισπανικά Σκαλιά, βρίσκεται η Fontana della Barcaccia, ένα κομψό σιντριβάνι που σχεδιάστηκε από τον Gian Lorenzo Bernini. Ο Σχεδιασμός του Bernini, ο οποίος δείχνει ένα ημι-βυθισμένο πλοίο στο κέντρο της λεκάνης, είναι εμπνευσμένη από την υπερχείλιση του Τίβερη το 1598, όταν ένα μικρό σκάφος είχε προσαράξει ως εκεί αφού το νερό είχε υποχωρήσει.

Σειρά έχει η piazza del popolo. Το όνομα της σημαίνει Πλατεία του Λαού. Σε αυτή την πλατεία βρίσκονται 3 υπέροχες μπαρόκ εκκλησίες: Santa Maria del Popolo, Santa Maria in Montesanto και Santa Maria dei Miracoli και στο κέντρο της δεσπόζει και ο οβελίσκος, που από το 1589, με εντολή του Πάπα, βρίσκεται εκεί. Φτιάχτηκε στην Αίγυπτο μεταξύ 1232 και 1200 π.Χ. και μεταφέρθηκε στη Ρώμη από τον αυτοκράτορα Αύγουστο. Με ύψος 23 περίπου μέτρων ο οβελίσκος στήθηκε για να τιμήσουν την κατάκτηση της Αιγύπτου.

Αρκετά για τη δεύτερη μέρα, πτώματα ως το δωμάτιο για να μας βρει ξεκούραστους η επόμενη μέρα. Έτσι νομίζαμε τουλάχιστον…

Την Τρίτη μέρα, κατευθυνόμενοι προς το Πάνθεον, φωτογραφήσαμε τη Colonna di Marco Aurelio, η στήλη στήθηκε προς τιμήν του Μάρκου Αυρήλιου, έχει ύψος 30 μέτρα και ολοκληρώθηκε γύρω στο 193 μ.Χ. Στη στήλη αναπαριστώνται οι νικηφόροι πόλεμοι εναντίον των Γερμανών.

Μετά μπήκαμε στο San Luigi dei Francesi, ( είσοδος ελεύθερη, Ώρες: Κυρ – Σαβ 15:00 – 19:00 Παρ – Τετ 10:00 – 12:30 ) Άγιος Λουδοβίκος των Γάλλων δηλαδή, είναι χριστιανικός ναός, που εκεί βρίσκονται μεταξύ άλλων 3 πίνακες του Καραβάτσιο.

Άλλος ένας καφές από το Sant Eustachio είναι απαραίτητος και συνεχίζουμε για Pantheon ( είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά Δευ ως Σαβ 8.30-19.30, Κυριακή 9-18 )  το Πάνθεον ήταν ναός αφιερωμένος σε όλες τις θεότητες της Αρχαίας Ρώμης. Μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία κατά τον 7ο αιώνα.

 

Pantheon, San Luigi dei Francesi, Colonna di Marco Aurelio, piazza navona, Chiesa di Sant'Ignazio di Loyola
Pantheon, San Luigi dei Francesi, Colonna di Marco Aurelio, piazza navona, Chiesa di Sant’Ignazio di Loyola

Υπέροχο φαγητό και ξεκούραση στο Antonio al Pantheon και συνεχίζουμε για Chiesa di SantIgnazio di Loyola, ( είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά Δευ ως Σαβ 7.30-19.00, Κυριακή 9.00-19.00 ) κατασκευάστηκε το 1626, σχεδιαστής του ναού και επιμελητής των έργων ήταν ο Ιησουίτης Orazio Grassi, γνωστός αντίπαλος του Γαλιλαίου. Στο κέντρο του ναού, κοιτάζοντας πάνω μία οφθαλμαπάτη μας εντυπωσίασε! Η οροφή αν και είναι επίπεδη φαίνεται σαν τρούλος!!!

 

Σειρά έχει η piazza navona. Στο κέντρο της πλατείας υψώνεται η περίφημη Κρήνη των Τεσσάρων Ποταμών (Fontana dei Quattro Fiumi, 1651) του Μπερνίνι. Στη μία μεριά της πλατείας  βρίσκεται η Κρήνη του Ποσειδώνα (Fontana del Nettuno) και στην άλλη, η Κρήνη του Μαύρου (Fontana del Moro) με γλυπτό του Μπερνίνι. Υπέροχη πλατεία για ξεκούραση. Κάτσαμε καμιά ώρα και φάγαμε ένα παγωτό χαζεύοντας τα πάντα γύρω μας.

Μετά βόλτα στο campo de Fiori. Εδώ ζεις την καθημερινότητα των ντόπιων, ανακαλύπτεις γαστρονομικές απολαύσεις και μπορείς να αγοράσεις τοπικά εκλεκτά προϊόντα σε καλές τιμές. Το πρωί είναι ουσιαστικά, μία λαϊκή αγορά.

 

Isola Tiberina, Piazza Navona
Isola Tiberina, Piazza Navona

Ξεκούραση, φαγητό και έπειτα βόλτα ως τον Τίβερη και την Isola Tiberina. Η νήσος του Τίβερη συνδέεται με την Ρώμη με δύο γέφυρες, η μία είναι η πόντε Φαμπρίτσιο και την συνδέει με την συνοικία του Γκέτο και η άλλη, πόντε Σέστιο που την συνδέει με την συνοικία του Τραστέβερε. Στο νησί σήμερα βρίσκονται ένας ναός και ένα νοσοκομείο.

 

 

Μετά πήγαμε στο Trastevere, μία πολύ όμορφη γραφική περιοχή και ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της πόλης, με έντονη νυχτερινή ζωή,  πολλά μπαρ, καφέ και μπυραρίες. Επιλέξαμε να φάμε σύμφωνα με τις σημειώσεις μας στο La Scala και μείναμε ευχαριστημένοι με αυτή την επιλογή καθώς ήταν όλα πολύ ωραία. Πληρώσαμε για ένα ορεκτικό, δύο κυρίως και ένα μπουκάλι κρασί 48 ευρώ. Κάναμε τη βόλτα μας σε εκείνη την περιοχή και σιγά σιγά, βράδυ πια, πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Την Τέταρτη μέρα, μετά το πρωινό, πήραμε το δρόμο για το Βατικανό πρώτα όμως επισκεφτήκαμε τα μουσεία (ανοιχτά Δευ – Σαβ 09:00 – 16:00, τιμή εισιτηρίου 16 ευρώ). Είχαμε κλείσει εισιτήρια μέσω ίντερνετ και έτσι μπήκαμε γρήγορα. Το μουσείο του Βατικανού είναι ουσιαστικά ένα σύνολο μουσείων και συλλογών. Κατά τη γνώμη μου αξίζει να το επισκεφτεί κανείς, αλλά καλό θα είναι πριν την επίσκεψη να έχετε μελετήσει και αποφασίσει τι θα δείτε, γιατί διαφορετικά θα προχωράτε άσκοπα 3 ώρες χωρίς να ξέρετε τι βλέπετε, θα κουραστείτε, γιατί δε νομίζω να ενδιαφέρουν κάποιον όλα τα μουσεία και θα φύγετε από εκεί απλά λέγοντας ότι έχετε πάει στα μουσεία του Βατικανού. Το εισιτήριο στα 16 ευρώ, δε μου φάνηκε καθόλου ακριβό.

Στο τέλος των μουσείων είναι η περίφημη καπέλα σιξτίνα. Σε αυτή την αίθουσα αν και απαγορεύονται οι φωτογραφίες είχαμε τη φωτογραφική έτοιμη, αν μπορέσουμε να βγάλουμε αν και δεν είναι σωστό. Και ξαφνικά άρχισαν όλοι να φωτογραφίζουν ανενόχλητοι, κανείς δεν τους είπε τίποτα ε, βγάλαμε και εμείς…

Michelangelo, καπέλα σιξτίνα
Michelangelo, καπέλα σιξτίνα

H πιο γνωστή τοιχογραφία της οροφής του Μικελάντζελο “Η δημιουργία του Αδάμ”.

Φίλοι πάντως που είχαν πάει πριν αλλά και μετά από εμάς, είπαν ότι απαγορευόταν αυστηρά.

Σειρά φυσικά έχει η Βασιλική του Αγίου Πέτρου. ( Ανοιχτά κάθε μέρα 07:00 – 18:30, είσοδος ελεύθερη ). Είχε μία τεραααάστια ουρά που για να μπεις στο ναό έπρεπε να περάσεις από έλεγχο, σαν αυτό των αεροδρομίων! Και μετά από καμιά ώρα, περάσαμε τον έλεγχο και σχεδόν πριν να μπούμε, με σταματάει ένας ελεγκτής και μου λέει ότι δε μπορώ να μπω γιατί φαίνονται οι ώμοι μου. Φορούσα επίτηδες εκείνη τη μέρα ένα μαύρο φόρεμα ως το γόνατο, πιο εκκλησία δεν έχω!

 

Βατικανό, Βασιλική Αγίου Πέτρου, Πιετά
Βατικανό, Βασιλική Αγίου Πέτρου, Πιετά

Απ’ έξω είχαμε δει να πουλάνε μαντήλια και τότε κατάλαβα γιατί επέμενε ο πλανόδιος και μου είχε χώσει τα μαντήλια στη μούρη. Πήγε λοιπόν ο Μάκης τρέχοντας, εξήγησε στο σεκιουριτά, τον άφησε να βγει και να μπει χωρίς έλεγχο γιατί είχε πάρει μαζί του μόνο πορτοφόλι. Ακριβοπλήρωσε λοιπόν 3 μαντήλια που δε θα έβαζα ποτέ, φόρεσα το ένα και μπήκαμε. Γιατί πήρε 3; Γιατί λέει του έκανε καλύτερη τιμή! Πας καλά, τον ρωτάω; Δώρο μου λέει θα τα πάω. Έτσι οκ…

Η Βασιλική του Αγίου Πέτρου είναι χτισμένη πάνω από το σημείο ταφής του Αποστόλου Πέτρου. Δεν υπάρχουν λόγια για αυτή την εκκλησία, ούτε για το μέγεθος της, ούτε για τα έργα που βρίσκονται εκεί. Ανεβήκαμε πάνω στον τρούλο, αρκετά τα σκαλιά, αρκετά κουραστικό, αλλά η θέα σε αποζημιώνει. Μετά λοιπόν από 700 σκαλιά ήμασταν πάνω στον τρούλο και απολαμβάναμε την πανοραμική θέα της πόλης. Υπάρχει και η επιλογή του ασανσέρ αλλά και πάλι σε πάει ως ένα σημείο, τα σκαλιά δεν τα γλυτώνεις. Αν θυμάμαι καλά πληρώνεις για ασανσέρ 7 ευρώ και για σκαλιά 5 ευρώ.

 

Castel Sant'Angelo
Castel Sant’Angelo

2 λεπτά με τα πόδια και βρεθήκαμε στο Castel Sant’Angelo. Ανοιχτά Τρι – Κυρ 09:00 – 19:30, είσοδος 13 ευρώ. Το κτίριο λειτούργησε αρχικά ως μαυσωλείο, στη συνέχεια, έγινε μέρος του τείχους της πόλης και αργότερα μετατράπηκε σε φρούριο πριν λειτουργήσει ως παπική κατοικία και τέλος ως στρατώνας και στρατιωτική φυλακή. Σήμερα λειτουργεί ως εθνικό μουσείο. Εμείς δεν μπήκαμε αλλά συνεχίσαμε τη μέρα μας σε εκείνη την περιοχή.

 

Φαγητό σε ένα ιταλικό με τέλεια και οικονομικά πιάτα. Από τη στιγμή που το ανακαλύψαμε, όποτε μπορούσαμε τρώγαμε εκεί. Συνήθως παίρναμε πίτσα, ζυμαρικά, κρασί και πληρώναμε 20 με 22 ευρώ!

 

Fontana di trevi, Castel Sant'Angelo, Navona
Fontana di trevi, Castel Sant’Angelo, Navona

Έπειτα βραδινή φωτογράφιση και προς τα πίσω navona, pantheon, fontana di trevi, φωτισμένα με προβολείς αυτή τη φορά. Φτάσαμε στο δωμάτιο και βλέπω μία τεράστια φούσκα στο πίσω μέρος της πατούσας μου, που μου ήρθε να βάλω τα κλάμματα. Τα πόδια μας πονούσαν αν και συνηθισμένοι στο περπάτημα, δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα είχαμε κάνει ήδη.

 

Η Πέμπτη μέρα ξεκινάει και είναι η μέρα των γενεθλίων μου! Μπορεί να ήταν η Πέμπτη μέρα αλλά στο πρόγραμμα ήμασταν δύο μέρες μπροστά αφού είχαμε δει πολλά περισσότερα από ότι νομίζαμε ότι θα προλαβαίναμε να δούμε. Αυτή λοιπόν ήταν μία χαλαρή μέρα που δυστυχώς έβρεχε. Είδαμε για άλλη μία φορά και μέρα και βράδυ όλα τα κεντρικά αξιοθέατα με περισσότερη ώρα φυσικά αφιερωμένη στη fontana di trevi. Χαμένοι στα στενά του monti, περπατήσαμε κάθε στενό με το βλέμμα να μη χορταίνει όσα βλέπει και να θέλει και άλλο και άλλο… Πήγαμε ρωμαϊκή αγορά, Κολοσσαίο, Καπιτώλιο, Ναβόνα και κάναμε βόλτα στη via del corso, κεντρικός εμπορικός δρόμος, γεμάτος μαγαζιά με όλες τις γνωστές φίρμες. Αυτός ο δρόμος ενώνει την piazza venezia με την piazza del popolo. Via Veneto, ξεκινά από την Πιάτσα Μπαρμπερίνι και οδηγεί στην Πόρτα Πιντσιάνα. Αυτός ο δρόμος είναι σε πολλά πλάνα ταινιών, εδώ υπάρχουν ακριβά μαγαζιά και πολυτελέστατα ξενοδοχεία και καφέ. Via Condotti που ενώνει την piazza di spagna με τη via del corso.

 

Via del corso, Via Veneto, Via Condotti, caffe grecco
Via del corso, Via Veneto, Via Condotti, caffe grecco

Εδώ είναι οι πιο ακριβές μπουτίκ της πόλης και εδώ βρίσκεται και το caffe grecco, όπου αποφασίσαμε να μην κάτσουμε μιας και ο εσπρέσο είχε 7 ευρώ και τα αναψυκτικά 9 ευρώ, οπότε συνεχίσαμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά κοντά στην piazza espania. Φάγαμε το μεσημέρι σε ένα όχι και πολύ ωραίο εστιατόριο και το βράδυ στο αγαπημένο μας πια montecarlo. Η μέρα είχε ελεύθερο πρόγραμμα και ήταν υπέροχα καθώς χανόμασταν στα στενά της πόλης και απολαμβάναμε την κάθε στιγμή, αναρωτώμενοι αν άλλη πόλη θα μας μαγέψει όπως αυτή, καθώς τότε ήταν η 5η πόλη στο εξωτερικό που επισκεπτόμασταν. 

 

 

Την έκτη μέρα, πήγαμε πάλι βόλτα στα γνωστά και το καινούριο της μέρας ήταν η villa Borghese, ένα πάρκο με έκταση 800 στρεμμάτων που μέσα θα δείτε κήπους, λίμνες, σιντριβάνια, αγάλματα και 5, αν δεν κάνω λάθος, μουσεία. Αφιερώσαμε πάνω από 4 ώρες για να το γυρίσουμε όλο.

 

Villa borghese
Villa borghese

Μέσα στο πάρκο βρίσκεται και το μουσείο τέχνης το οποίο δεν επισκεφτήκαμε. Το πάρκο από μόνο του είναι αξιοθαύμαστο και τεράστιο. Για το πάρκο η είσοδος είναι ελεύθερη, για την πινακοθήκη το εισιτήριο είναι 20 ευρώ και λειτουργεί Τρίτη – Κυριακή 09:00 – 19:00. Η γκαλερί διαθέτει συλλογές των Μπερνίνι, Ραφαήλ, Καραβάτζιο και Κάνοβα με την Νικηφόρα Αφροδίτη να είναι το πιο γνωστό έργο και σύμβολο του μουσείου. Υπάρχουν λεωφορεία που έχουν στάση έξω από το πάρκο, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος είναι με τα πόδια, άλλωστε δεν είναι μακριά. Κάποιοι προτιμούν να πάνε με λεωφορείο στην πάνω πλευρά του πάρκου όπως το βλέπουμε στο χάρτη και να κατέβουν μέσα από το πάρκο για να καταλήξουν στην πόπολο. Εμείς ανεβήκαμε τα ισπανικά σκαλιά, φτάσαμε στη βίλα Μποργκέζε και όταν γυρίσαμε, βγήκαμε στην πιάτσα ντελ πόπολο αφού πριν περάσαμε αρκετή ώρα στο λόφο Pincio όπου υπάρχει και ένα μεγάλο ρολόι που κινείται με νερό!

Το βράδυ φαγητό που αλλού? Monte carlo, βόλτα και επιστροφή.

Το καινούργιο για την έβδομη μέρα εκτός από τους πόνους σε γάμπες, πατούσες, δικέφαλα, τρικέφαλα και όλα τα κέφαλα, ήταν το στόμα της αλήθειας ( bocca della verita ) που βρίσκεται έξω από το ναό Basilica di Santa Maria in Cosmedin, ( ανοιχτά κάθε μέρα 9.30-17.00, λειτουργία κάθε Κυριακή 10.30, είσοδος ελεύθερη ). Σε αυτή την εκκλησία βρίσκονται τα λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου. Το στόμα της αλήθειας είναι ένας μαρμάρινος δίσκος που ζυγίζει περίπου 1300 κιλά και πιθανότατα απεικονίζει το πρόσωπο του θεού ωκεανού και για άλλους τον αρχαίο θεό του ποταμού Τίβερη. Συνήθως η ουρά είναι μεγάλη γιατί είναι μία σειρά όπου ένας ένας βγάζει φωτογραφίες και μετά μπαίνει στην εκκλησία. Εμείς περιμέναμε περίπου 10 λεπτά. Θεωρώ ότι αν δεν έχετε χρόνο στη διάθεση σας, θα ήταν καλύτερα να τον αφιερώσετε κάπου αλλού.

 

Circus Maximus, Bocca della verita, Basilica di Santa Maria in Cosmedin, Circus Maximus
Circus Maximus, Bocca della verita, Basilica di Santa Maria in Cosmedin, Circus Maximus

Πολύ κοντά είναι και ο επόμενος σταθμός Circus Maximus.  Είναι το στάδιο που γίνονταν οι ιπποδρομίες στην αρχαία Ρώμη. Ήταν το μεγαλύτερο στάδιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με χωρητικότητα που ξεπερνούσε τους 150.000 θεατές. Σήμερα είναι πάρκο όπου γίνονται συχνά συναυλίες.

Περπατήσαμε ως το εστιατόριο που είχαμε κάνει κράτηση, το οποίο ήταν λίγο μακριά αλλά σίγουρα άξιζε τον κόπο. Από τα πιο ωραία γεύματα, το εστιατόριο δεν είναι καθόλου τουριστικό, έχει ιταλική κουζίνα και μπορείτε να δοκιμάσετε κάτι πέρα από πίτσα και ζυμαρικά. Βασικά πίτσα δεν έχει, αλλά μεγάλη ποικιλία σε ζυμαρικά και άλλα ιταλικά πιάτα. Felice ( Via Mastro Giorgio 29 ).

Η μέρα κύλησε γρήγορα με βόλτες κυρίως στην περιοχή rione monti. Είναι η πιο κεντρική τοποθεσία αλλά λιγότερο τουριστική περιοχή της Ρώμης. Λες και έχει βγει από άλλη εποχή αυτή η περιοχή, δυστυχώς πολλοί δεν την γνωρίζουν. Η μαγεία όλης της πόλης, κρύβεται εδώ!

Καφέ, φαγητό, ποτό στην περιοχή, βόλτες-βόλτες-βόλτες και τελευταίο βράδυ, αφιερώσαμε αρκετή ώρα στη Fontana di Trevi. Καληνυχτίσαμε τον Ποσειδώνα, τους Τρίτωνες και τ’ άλογά τους και μετά πήγαμε στο δωμάτιο, τακτοποιήσαμε τα πράγματα μας για να είμαστε έτοιμοι την επόμενη μέρα που θα φεύγαμε.

Όγδοη και τελευταία μέρα, ήπιαμε καφέ, πρωινό, κάναμε μία βόλτα και επισκεφτήκαμε τη San Pietro in Vincoli. ( Ανοιχτά κάθε μέρα 08:00 – 12:20 και 15:00 – 18:00, ελεύθερη είσοδος).


San Pietro in Vincoli
San Pietro in Vincoli

Κάτω από την Αγία Τράπεζα φυλάσσονται οι αλυσίδες με τις οποίες ήταν φυλακισμένος ο Άγ Πέτρος καθώς και το περίφημο έργο του Μιχαήλ Άγγελου ‘ Ο Μωυσής ‘.

 

 

 

 

 

 

 

Φάγαμε κάτι γρήγορο και πήραμε τη διαδρομή αντίθετα τώρα πια για να καταλήξουμε στο αεροδρόμιο των Χανίων από όπου είχαμε ξεκινήσει.

 

 

DSC03174

Το ξενοδοχείο δεν το προτείνω, λέγεται Il Papavero. Κι αν απορείς γιατί δεν άνοιξα το φως να βγει καλύτερη η φώτο: Δεν είχε άλλο φως! Δε μιλάμε για καμένη λάμπα. Δεν είχε λάμπα, δεν είχε ντουί! Αν δεν ξέρεις τι είναι το ντουί και είσαι γυναίκα δεν πειράζει.

Στο ταξίδι αυτό το μόνο που θα άλλαζα ήταν να μην έπαιρνα τόσα πολλά πράγματα μαζί και έτσι δε θα χρειαζόμασταν βαλίτσα. Σε ένα σακίδιο χωράνε με το παραπάνω τα πράγματα για ένα ταξίδι μιας βδομάδας, πόσο μάλλον για Σεπτέμβρη που τα ρούχα είναι καλοκαιρινά.

Ερωτευμένοι και οι δύο με αυτή την πόλη, δεν ξέραμε τότε ότι είχαμε δώσει ήδη ραντεβού ακριβώς ένα χρόνο μετά, ακριβώς στα ίδια μέρη!

 

Δεύτερη φορά στη Ρώμη

Η δεύτερη φορά που πήγαμε στη Ρώμη ήταν ακριβώς ένα χρόνο μετά για 4 μέρες μιας και το συνδυάσαμε με Βαρκελώνη γιατί ήταν πιο οικονομικές οι πτήσεις Ηράκλειο-Βαρκελώνη-Ρώμη-Ηράκλειο από ότι Ηράκλειο-Βαρκελώνη-Ηράκλειο.

Η πτήση για Βαρκελώνη ήταν με transavia και μετά όλες οι άλλες με Ryanair. Τα εισιτήρια 140 ευρώ το άτομο για όλες τις πτήσεις (Ηράκλειο-Βαρκελώνη-Ρώμη-Ηράκλειο) Ένα φιλικό ζευγάρι είχε κλείσει εισιτήρια τότε για ένα νησί, δε θυμάμαι ποιο, από Κρήτη 2 εισιτήρια και μία μηχανή και το κόστος ήταν το ίδιο… οπότε τα ακύρωσαν και έκλεισαν μαζί μας.

Σεπτέμβρης του 2013, ο καιρός καλός και η διάθεση ανεβασμένη για να δούμε ξανά τα πιο κεντρικά αξιοθέατα, για να φάμε και πάλι στο Montecarlo και για να περπατήσουμε ξανά στα ίδια αγαπημένα μέρη.

Πρώτη μέρα λοιπόν, από Βαρκελώνη φτάσαμε το βράδυ στη Ρώμη, στο αεροδρόμιο του Ciampino και με λεωφορείο στο τέρμινι. 10 λεπτά περπάτημα και φτάσαμε στο ξενοδοχείο. Κινηθήκαμε εύκολα αφού για εμένα και τον Γεράσιμο ήταν η δεύτερη φορά ( κρατήστε αυτή την άνεση που έχω με τη πόλη ). Αφήσαμε τα πράγματα μας, φρεσκαριστήκαμε και κάναμε μία βόλτα αν και ήμασταν πολύ κουρIMG_2017-12-08_20-21-25-01ασμένοι. Τα δωμάτια μέτρια, καθαρά ευτυχώς, πάνω στην Cavour. Τιμή ανά βραδιά 64 ευρώ με πρωινό. Κάνοντας βόλτα, δε χορταίναμε και πηγαίναμε λίγο πιο πέρα και λίγο πιο πέρα, καταλήξαμε να δούμε σε ένα βράδυ Κολοσσαίο, ρωμαϊκή αγορά, Καπιτώλιο, πιάτσα ντι σπάνια, φοντάνα ντι τρέβι, ναβόνα, πάνθεον. Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο να γεμίσουμε μπαταρίες και να είμαστε έτοιμοι την επόμενη μέρα το πρωί.

 

Δεύτερη μέρα ξημερώνει και είναι η μέρα των γενεθλίων μου. Το ξενοδοχείο ήταν με πρωινό, το οποίο ήταν σε μία καφετέρια, θα τολμήσω να πω, δίπλα από το ξενοδοχείο. Ένας καφές και ένα κρουασάν ήταν το πρωινό, για μένα μια χαρά…

Τα παιδιά πήγαν στο μουσείο του Βατικανού και είχαμε δώσει ραντεβού έξω από τη βασιλική του Αγίου Πέτρου 3 ώρες μετά. Κάναμε βόλτες στα ίδια και στα ίδια και περπατώντας φτάσαμε στο Βατικανό. Προετοιμασμένοι αυτή τη φορά ενδυματολογικά, περιμέναμε στην ουρά για τον έλεγχο και κάπου μία ώρα μετά μπήκαμε μέσα όλοι μαζί.

 

ΦεύIMG_2017-12-08_20-33-37-01γοντας, πηγαίναμε να φάμε πάλι στο αγαπημένο monte carlo όμως ήταν κλειστό! Η ώρα ήταν 15.30, λιμοκτονούσαμε και είχαμε ξεχάσει ότι κλείνει το μεσημέρι. Καθίσαμε σε ένα εστιατόριο που ήταν δίπλα ακριβώς και ήταν ανοιχτό. Πήραμε πίτσα και ζυμαρικά, δε μείναμε ευχαριστημένοι και η σύγκριση με το montecarlo ήταν αναπόφευκτη.

 

Βόλτες, βόλτες και ένας καφές μετά το Πάνθεον σε ένα fancy μαγαζί το Dakota. https://www.tripadvisor.com.gr/Restaurant_Review-g187791-d2712259-Reviews-Dakota-Rome_Lazio.html

Λίγο πριν το βραδινό φαγητό, το κάναμε ανάποδα, πήραμε μία τούρτα να σβήσω τα κεράκια.

Βόλτες και βραδινό στο Montecarlo που μας ξέφυγε το μεσημέρι. Απολαύσαμε το γεύμα μας και σιγά σιγά, πήραμε το δρόμο της επιστροφής.

Τρίτη μέρα, ηλιόλουστη μέρα, μετά το πρωινό, βάλαμε πλώρη για villa Borghese, μεσημέρι ένα πανίνι ανά χείρας και πιο μετά καφέ πάνω στο Καπιτώλιο, φαγητό στο Monte carlo  και σαν τελευταίο βράδυ είπαμε να πάμε για ένα ποτό. Ένα κατά τ’ άλλα “άκυρο ποτό”. Πραγματικά απορώ ακόμα γιατί πήγαμε σε αυτό το μαγαζί. Γυρνούσαμε στα δωμάτια από τη βόλτα μας και είδαμε ένα πολύ ωραίο μαγαζί που κάθε φορά είχε πολύ κόσμο. Το μαγαζί ήταν 5 λεπτά από το ξενοδοχείο οπότε το τελευταίο βράδυ είπαμε αν και κουρασμένοι να κάνουμε ένα ντουζ και να πάμε. Έτσι και έγινε αλλά βγαίνοντας από το ξενοδοχείο ο φίλος μας, έλεγε -είναι μακρυά, να πάμε κάπου πιο κοντά. -Σαν που δηλαδή, αφού δεν έχει κάτι άλλο για ποτό πιο κοντά. -Να, πάμε εκεί απέναντι. -Στην ταβέρνα? Αν είναι δυνατόν! -Έλα μωρέ, πάμε να πιούμε ένα κρασί. -Κρασί να πιούμε, αλλά όχι στην ταβέρνα. -Δεν είναι ταβέρνα! -Το καρό το τραπεζομάντηλο, δεν παραπέμπει σε μπαρ… Ο Μ. είχε μουλαρώσει και φαινόταν να προτιμούσε να κάνει 10 βήματα για να κοιμηθεί από ότι να περπατήσει άλλα τόσα για να πάμε στο μπαρ.

Και περνάμε φίλοι μου το δρόμο και είναι ένας κράχτης πακιστανικής καταγωγής ή κάτι τέτοιο και μας λέει αν θέλουμε να καθίσουμε για ποτό ¨κάτω¨ που έχει πιάνο μπαρ. Όταν λέμε κάτω??? Κάτω, υπόγειο, σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με την πιο άκυρη διακόσμηση και με έναν 60άρη να παίζει πιάνο και να τραγουδάει. Κατεβήκαμε, είχε λίγο κόσμο και μετά ήρθε μία παρέα άνω των 65 που ξεφάντωσε κιόλας. Ήπιαμε ένα μπουκάλι κρασί, που και οι 4 συμφωνήσαμε ότι δεν πίνετε και μετά από καμιά ώρα φύγαμε.

 

IMG_2017-12-08_20-59-06-01

Αχ και εδώ ξεκινάνε τα δύσκολα. Τότε η Ryanair ήθελε εκτυπωμένο το εισιτήριο αλλιώς πλήρωνες 40 ευρώ. Και τώρα το ίδιο ισχύει αλλά έχουν αλλάξει τα πράγματα. Εμείς είχαμε εκτυπωμένα όλα τα εισιτήρια και λίγο πριν ξαπλώσουμε να κοιμηθούμε τα έβγαλα και τι βλέπω? Τα εισιτήρια που είχαμε ήταν για το ¨Βαρκελώνη – Ρώμη¨ τα οποία ήταν άκυρα φυσικά και τα ¨Ρώμη-Χανιά¨ που χρειαζόμασταν ήταν σκισμένα γιατί τα είχαμε δώσει στη Βαρκελώνη. Σας μπέρδεψα? Εισιτήρια δεν είχαμε είναι το θέμα. Προσπαθούσαμε να τα κατεβάσουμε από το mail και να πάμε στη ρεσεψιόν για να τα εκτυπώσουμε, αλλά  δε μπορούσαμε. Τα εισιτήρια, μας τα έκλεινε ένας φίλος που είχε ταξιδιωτικό γραφείο και τον πήραμε τηλ, του στείλαμε μήνυμα και το πρωί τελικά μας τα έστειλε. Βασικά ρεσεψιόν δεν υπήρχε στο ξενοδοχείο αλλά ένα γραφείο και δεν ήταν κανένας εκεί. Οπότε ο Μάκης πήγε Κυριακή, τέταρτη μέρα, να βρει κάπου στη Ρώμη, 8 το πρωί να εκτυπώσει τα εισιτήρια μας. Εμείς παίρναμε πρωινό και μετά από 20 λεπτά ήρθε και ο Μάκης με τα εισιτήρια ευτυχώς, οπότε δεν κλαίγαμε 80 ευρώ. Καφέ, τέρμινι και αεροδρόμιο. Ραντεβού με τη Ρώμη, 2 χρόνια μετά, δώσαμε οι 2 από τους 4 και δεν ήταν εγώ και ο Γεράσιμος αλλά αυτή τη φορά εγώ και η Ειρήνη. Girls power!

 

Τρίτη φορά στη Ρώμη

Η Τρίτη φορά ήταν 2 χρόνια μετά, τέλη Νοεμβρίου του 2015, για 5 βδομάδες με τη φίλη μου την Ειρήνη. Τι πήγαμε να κάνουμε τόσο μεγάλο διάστημα? Αφενός διακοπές, αφετέρου μαθήματα Ιταλικών. Δουλεύαμε το καλοκαίρι σε ένα ξενοδοχείο για 8 μήνες χωρίς ρεπό οπότε το αξίζαμε. Εγώ ήθελα έτσι και αλλιώς να το κάνω, ο Μάκης δε μπορούσε, η Ειρήνη μπορούσε οπότε φυγαμεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!

Κλείσαμε τα αεροπορικά μόνο για το πήγαινε γιατί δεν ξέραμε ακριβώς πότε θα γυρίσουμε. Το αποφασίσαμε τον Ιούλιο, βρήκα σχολές ιταλικών, επικοινώνησα με όλες για τιμές και λεπτομέρειες και έψαχνα για διαμονή στο Airbnb καθώς θέλαμε διαμέρισμα για ένα μήνα. Βρήκα τη σχολή, να σας πω αν σας ενδιαφέρει ότι πληρώσαμε για ένα μήνα, Δευτέρα ως Παρασκευή μάθημα, 4 ώρες τη μέρα, 650 ευρώ η κάθε μία. Έβγαινε με την ώρα το πιο φτηνό που είχα βρει στο κέντρο της πόλης. Για το διαμέρισμα πληρώσαμε 1100 ευρώ για ένα μήνα, ήταν κεντρικότατο, τα είχε όλα μέσα και μας βόλεψε πολύ.

Η Aegean τότε χρέωνε τη βαλίτσα 15 ευρώ και 65 το εισιτήριο, σύνολο 80 για την κάθε μία να πάμε. Μου λέει η Ειρήνη, -αφού θα έχουμε και τις χειραποσκευές τι να την κάνουμε τη μία βαλίτσα η κάθε μία? Να πάρουμε μία μαζί. -Ρε συ της λέω, είναι χειμωνιάτικα ρούχα και είναι για ένα μήνα! –Αφού έχει πλυντήριο το σπίτι. Και κάπως έτσι συμφωνήσαμε να πάρουμε μία μαζί. Η βαλίτσα έπρεπε να είναι μέχρι 23 κιλά. Βαλίτσα μεγάλη δεν είχαμε, οπότε πήρα μία που είμαι σίγουρη ότι χωράω μέσα ολόκληρη. Μια χαρά λέμε, έχουμε τεράστια βαλίτσα και τα σακίδια μας στο φουλ. Η πτήση ήταν νωρίς το πρωί οπότε το προηγούμενο βράδυ ήρθε η Ειρήνη να κοιμηθεί σπίτι μου, είχε φέρει και τα πράγματα της εννοείται, οπότε τα βάλαμε στη βαλίτσα όλα για να είμαστε έτοιμες. Τα πράγματα χώρεσαν μια χαρά, όμως………

Το πρωί σαν πολύ βαριά φαινόταν η βαλίτσα. Με τον υπολογισμό δεν τα πάω και πολύ καλά αλλά δε φαινόταν για 23 κιλά. Πήγαμε στο αεροδρόμιο νωρίτερα και με άγχος ρωτάμε τον ταξιτζή πόσα κιλά την κάνει γιατί πρέπει να είναι έως 23. Τι 23 λέει, αυτή είναι πάνω από 30. Και όντως ήταν… για την ακρίβεια 36! 13 κιλά παραπάνω δεν τα λες και λίγα. Ήδη από τη μία μεριά είχε σπάσει το πλαστικό δίπλα στο ροδάκι. Χρόνο είχαμε να βγάλουμε πράγματα από τη βαλίτσα αλλά ήταν αδύνατον να αφαιρέσουμε 13 κιλά. Πήρε 2 καφέδες της παρηγοριάς η Ειρήνη μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε, ρωτάω πόσο τους πλήρωσε και απλά μου είπε, δε θες να ξέρεις. Με πολλά έξοδα είχε ξεκινήσει το ταξίδι.

Ρώτησε η Ειρήνη τι μας συμφέρει να κάνουμε και να μη σας τα πολυλογώ αν και έχει ακόμα πολύ ταλαιπωρία αυτό το ταξίδι, πληρώσαμε 35 ευρώ. Είπαμε να μην αφήσουμε αυτό να μας χαλάσει το ταξίδι, πληρώσαμε και τέλος. Ακόμα θα μπορούσα να γκρινιάζω.

Περιμένοντας στη Ρώμη τώρα πια να πάρουμε τη βαλίτσα, ήμασταν και κουρασμένες αλλά με πολύ ενθουσιασμό που επιστρέφαμε, ήρθε η βαλίτσα και έλεγα, τη βγάζει δεν τη βγάζει ως το σπίτι. Η βαλίτσα από το βάρος δεν πήγαινε και εμείς μια σταλιά άνθρωποι με τα σακίδια στην πλάτη, κουρασμένες και άυπνες να μην ξέρουμε τι να κάνουμε. Βγάλαμε λοιπόν 2 τσάντες από μέσα ώστε να τσουλήσει, η μία κρατούσε τις τσάντες και η  άλλη είχε τη βαλίτσα. Δεν ξέρω τι ήταν χειρότερο. Και αυτό το λεωφορείο έμοιαζε χιλιόμετρα μακριά! Φτάσαμε σIMG_2017-12-21_15-14-50-01τη στάση και μετά από μισή ώρα ήμασταν στο τέρμινι.

Το σπίτι ήταν 10 λεπτά με τα πόδια. Τα πόδια μας όμως ήταν χιλιόμετρα μακριά! Βγαίνοντας από το λεωφορείο προχωρήσαμε ως την πιάτσα ταξί να ρωτήσουμε τιμή πριν μπούμε βέβαια. Με το αμάξι δεν ήταν ούτε 5 λεπτά απόσταση και μας ζήτησαν 30 ευρώ!!!

Το θέμα είναι ότι δε θα μας έπαιρνε άλλο ταξί αφού ήταν πιάτσα. Σκεφτήκαμε να πάρουμε το μετρό αφού ήταν μία στάση μακριά. Πάμε λοιπόν κάτω, δεν ξέραμε από πού να πάμε, από πού να πάρουμε εισιτήρια, δε μπορούσαμε να κατέβουμε τη σκάλα με τη βαλίτσα, άσε σου λέω δράμα. Πηγαίνοντας πάλι πάνω αποφασίζουμε να πάρουμε ταξί. Ανέβηκα εγώ τη σκάλα να αφήσω τα πράγματα και να κατέβω πάλι να πιάσουμε μαζί τη βαλίτσα αλλά όταν ανέβηκα βλέπω τον ίδιο ταξιτζή. Το λέω στην Ειρήνη, νευριάζει τόσο που σήκωσε τη βαλίτσα μόνη της και την ανέβασε πάνω! Πήγαμε λίγο πιο κάτω και σταματήσαμε ένα ταξί που περνούσε, δε ρωτάμε τίποτα, απλά του λέμε που να μας πάει. Μετά από 5 λεπτά ήμασταν σπίτι και για την ιστορία, μας πήρε 10 ευρώ.

Το σπίτι απλά τέλειο. Μικρό αλλά τέλειο. Βγήκαμε να φάμε κάτι και να βρούμε που είναι η σχολή γιατί το επόμενο πρωί είχαμε μάθημα στις 9. Την βρήκαμε λοιπόν, φάγαμε, μπάνιο και ύπνο. Την επόμενη μέρα φτάσαμε στη σχολή 9.05, δεν ξέρω τι ώρα θα φτάναμε αν δεν την είχαμε βρει το προηγούμενο βράδυ. Το θέμα είναι ότι και οι δύο το πρωί θέλουμε καφέ! Εγώ είναι το πρώτο πράγμα που κάνω όταν ξυπνάω, όμως δεν προλάβαμε να πάρουμε και το μάθημα έγινε 4 ώρες σερί και απλά IMG_2017-12-21_16-02-08-01θέλαμε να κόψουμε τις φλέβες μας. Μόλις τελείωσε το μάθημα πήγαμε στην πρώτη καφετέρια που βρήκαμε και παραγγείλαμε 2 καφέδες. Έτσι νόμιζα τουλάχιστον. Παράγγειλα λάτε και μου έφεραν γάλα. Φυσικά, αφού λάτε στα ιταλικά είναι το γάλα. -Και ένα διπλό εσπρέσσο παρακαλώ! Από την επόμενη μέρα, πίναμε ένα καφέ στο σπίτι και παίρναμε μαζί μας άλλον ένα.

Για τη σχολή δεν έχω λόγια, ήταν φοβερή. Η καθηγήτρια και ιδιοκτήτρια, όπως και ο καθηγητής ήταν πολύ καλοί. Οι μέρες περνούσαν υπέροχα αν και ξυπνούσαμε με μεγάλη δυσκολία το πρωί. Συνήθως μετά το μάθημα τρώγαμε στο σπίτι, διαβάζαμε, κάναμε βόλτα και το βράδυ πηγαίναμε για φαγητό ή ποτό.

Ανάκατες αναμνήσεις:

     Η τοποθεσία που μέναμε ήταν ιδανική για να κάνουμε ότι θέλουμε. Εκεί στο κέντρο είχε πολλά μαγαζιά ( και γενικά στην Ιταλία ) που έχουν μπουφέ με ποτό συγκεκριμένες ώρες. Σε αυτό που πηγαίναμε συχνά, είχε το ποτό 8 ευρώ με μπουφέ από τις 20.00 ως τις 22.00, οπότε συνδυάζαμε ποτό με βραδινό. Κάθε βράδυ λοιπόν πηγαίναμε για aperitivo!

Και σε αυτό λοιπόν το μπαρ, η Ειρήνη έβγαινε για τσιγάρο μόνη και ερχόταν με παρέα! Κάθε φορά! Μία μέρα γνώρισε έναν ηθοποιό και έκαναν γενικά παρέα και ένα βράδυ αυτός ήρθε με ένα φίλο του, ηθοποιός και αυτός, τον οποίο δεν αναγνώρισα παρ’ όλο που βλέπω game of thrones. Ήταν ο Ρομπ Σταρκ!

 

     Θυμάστε την άνεση που είχα με την πόλη, ότι την ξέρω και άμα λάχει καθοδηγώ κιόλας?IMG_2017-12-21_16-09-51-01 Κατάλαβα ότι αυτός που καθοδηγούσε ήταν ο Μάκης και αυτός είχε προσανατολιστεί ενώ εγώ στην ουσία ακολουθούσα. Το κατάλαβα όταν κάθε μέρα στη βόλτα μας, καταλήγαμε χωρίς να το θέλουμε στη fontana di trevi, όταν πηγαίνοντας για το κάστρο, φτάσαμε στην πιάτσα βενέτσια, δηλαδή πηγαίναμε αντίθετα και γενικά όταν αλλού θέλαμε να πάμε και αλλού βρισκόμασταν. Περιττό να σας πω ότι οι ενοχλητικοί πλανόδιοι στα διάφορα σημεία, είχαν βαρεθεί να μας βλέπουν και δε μας έδιναν πλέον καμία σημασία. Σε αυτή την πόλη όμως είναι ωραίο να χάνεσαι γιατί διαρκώς υπάρχει κάτι να δεις. Τώρα τα έχω ξεκάθαρα στο μυαλό μου ( δεν παίρνω και όρκο ).

     Από τη δεύτερη βδομάδα άρχισα να έχω ένα πρόβλημα που μας χάλασε πολύ το ταξίδι. Αν δεν ήταν αυτό θα έλεγα ότι όλα ήταν υπέροχα και ιδανικά. Με έπιασε πονόδοντος… Ποτέ να μη σας τύχει! Έκανα μέρες να κοιμηθώ, στο μάθημα ήμουν σαν ζόμπι, το ξεπέρασα, μετά ξανά τα ίδια… Με πήγε η καθηγήτρια σε ένα οδοντιατρείο, μου πέρασε, με ξανά έπιασε… Μας ματιάσανε μωρή της λέω με τόσες φώτο κάθε μέρα στο insta. Οι γιατροί να μη μιλάνε λέξη στα αγγλικά, κάναμε μία συνεννόηση… Τη δεύτερη φορά, θα με έβλεπε ένας οδοντίατρος που υποτίθεται μιλούσε αγγλικά. Ζητήσαμε να μπει μέσα και η Ειρήνη μπας και συνεννοηθούμε. Δεν ξέρω τι κατάλαβε, πάντως κάνα δίλεπτο μιλούσε μόνος του Ιταλικά και η Ειρήνη κουνούσε το κεφάλι σα να καταλαβαίνει ακριβώς τι λέει. Αμ δε! Και για μεταμόσχευση να μας έλεγε, εμείς είχαμε συμφωνήσει και δεν το ξέραμε. Τα αγγλικά του γιατρού αρκέστηκαν στην ερώτηση “very very pain?” όταν εγώ πετάχτηκα πάνω από το pain που ήταν όντως very very!

 

     IMG_2017-12-21_16-34-10-01Ψάχνοντας να δούμε κάτι καινούργιο για εμάς, πήραμε το δρόμο πέρα από το Κολοσσαίο και φτάσαμε στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατεράνο ( είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά κάθε μέρα 7.00-18.30 ). Η πρώτη χριστιανική εκκλησία η οποία κτίστηκε το 314 μ. Χ. από τον Μέγα Κωνσταντίνο και επίσημη κατοικία των παπών πριν μεταφερθούν στο Βατικανό. δίπλα η Αγία Σκάλα την οποία ανέβηκε ο Ιησούς όταν παρουσιάστηκε στο Πόντιο Πιλάτο την οποία ανεβαίνουν μόνο με τα γόνατα.

 

     Την Τρίτη βδομάδα που ήμασταν εκεί, αποφασίσαμε να πάμε στην υπαίθρια αγορά στη Πόρτα Πορτέζε (mercato di Porta Portese) που γίνεται κάθε Κυριακή 06.00 – 14.00. Είναι στην περιοχή του Τραστέβερε και εμείς θα πηγαίναμε με τα πόδια το πρωί ως εκεί. Επειδή σηκωμό δεν είχαμε, μόλις ξυπνήσαμε, ετοιμαστήκαμε και φύγαμε για να πάρουμε πρωινό έξω και να πάμε μετά στην αγορά. Καθώς πηγαίναμε, πουθενά δε μας κολλούσε να κάτσουμε για πρωινό και χωρίς καφέ όπως ήμασταν, υπήρχε μία ένταση και τελικά κάτσαμε στο πιο παρακμιακό μαγαζί που βρήκαμε γιατί πλησιάζαμε στην αγορά. Το μαγαζί αποδείχθηκε πολύ καλή επιλογή μιας και ήπιαμε πολύ ωραίο καφέ, φάγαμε κρουασάν και πληρώσαμε 3,80 για όλα! Η αγορά ήταν πολύ ωραία, ψωνίσαμε αρκετά πράγματα και 2 η ώρα μάζευαν ήδη. Τα στομάχια είχαν κολλήσει στην πλάτη και ψάχναμε κάπου κοντά να κάτσουμε για φαγητό. Μία κοπέλα μας έδωσε φυλλάδιο για ένα εστιατόριο που είχε οικονομικά μενού. Φαινόταν ενδιαφέρον, μας έδειξε το εστιατόριο που ήταν εκεί κοντά και πήγαμε. Μπήκαμε μέσα, έρχεται ένας σερβιτόρος που νομίζω φορούσε παπιγιόν, μιλούσε αγγλικά ευτυχώς για να συνεννοηθούμε (αν και η Ειρήνη ότι ιταλικό ήξερε το πετούσε) και μέχρι να παραγγείλουμε χαζεύαμε το χώρο που ήταν πολύ ωραίος, κλασσικό στυλ με μεγάλους πολυελαίους. Οι πελάτες ήταν όλοι καλοντυμένοι Ιταλοί και μία αμφιβολία μας κυρίεψε. Πώς αυτό το μαγαζί έχει μενού των 15 ευρώ για πρώτο, δεύτερο και γλυκό? Έφερε ο σερβιτόρος τους καταλόγους IMG_2017-12-21_16-46-08-01και ψάχναμε τα μενού. Πουθενά. Πανάκριβα δεν ήταν αλλά και όχι για το budget μας. Φωνάζουμε το σερβιτόρο και στο κυριλέ μαγαζί, βγάζει η Ειρήνη από τις μπλε σακούλες με τα ψώνια της λαϊκής  το χιλιοδιπλωμένο ταλαιπωρημένο φυλλάδιο, το δείχνει στο σερβιτόρο και με άπταιστα Ιταλικά του λέει: λα ραγκάτσα φουόρι, γκεηβ ας δις. ( =Η κοπέλα έξω, μας έδωσε αυτό ). Τελικά δεν είχαμε κάτσει σε λάθος εστιατόριο, οπότε μια χαρά.

 

IMG_2017-12-21_16-50-53-01Μία μέρα αποφασίσαμε να πάμε στη Villa Ada. Να πω ανάθεμα την ώρα? Δε θα το πω γιατί ωραία ήταν. Τι ταλαιπωρία όμως και αυτή! Μέχρι να βρούμε σε ποια στάση έπρεπε να κατέβουμε κάναμε το γύρω της πόλης. Τελικά δεν κατεβήκαμε πουθενά, το λεωφορείο έφτασε στο τέρμα και ο οδηγός σταμάτησε στη μέση του πουθενά να κάνει διάλλειμα. Αφού το λεωφορείο ήταν άδειο, μέχρι και ο οδηγός βγήκε έξω, κοιταχτήκαμε με μία απορία στο βλέμμα σα να λέμε, μαλακία παίχτηκε ε? Κατεβήκαμε και διστακτικά τον ρωτήσαμε ενώ αυτός έτρωγε το κολατσιό του. Μας είπε να περιμένουμε και σε ένα τέταρτο θα ξεκινούσε πάλι το δρομολόγιο προς τα πίσω και θα μας έλεγε που να κατέβουμε, όπως και έγινε. Πήγαμε λοιπόν, ωραία ήταν και για να καταλάβει κανείς τα μέγεθος, είναι τουλάχιστον 2 φορές μεγαλύτερο από τη βίλα Μπορκέζε!

IMG_2017-12-21_16-58-54-01

Σε μία άλλη αναζήτηση πήγαμε μία μέρα στο Cimitero Acattolico per Stranieri (είσοδος ελεύθερη, IMG_2017-12-21_17-10-55-01Δευτέρα – Σάββατο 9.00 – 17.00, Κυριακές 9.00 – 13.00 ). Γνωστό ως Κοιμητήριο των ποιητών ή κοιμητήριο των μη καθολικών , το εν λόγω νεκροταφείο βρίσκεται στη γειτονιά του Testaccio, ακριβώς δίπλα από την Πυραμίδα Cestia, και φιλοξενεί τους τάφους διασήμων καλλιτεχνών ( να πω την αλήθεια εγώ δεν ξέρω κανέναν ). Πάρα πολύ ιδιαίτερος και όμορφος χώρος! Ναι, για νεκροταφείο μιλάμε…

 

     IMG_2017-12-21_17-45-27-01Αν και Δεκέμβρης ο καιρός ήταν κάθε μέρα πολύ καλός. Έτσι πηγαίναμε βόλτες κάθε μέρα με τα πόδια και έτσι καταλήξαμε μία μέρα στην Piazza dei Cavalieri di Malta στο λόφο Aventine. Τον 12ο αιώνα το μοναστήρι έγινε περιουσία των Ναϊτών Ιπποτών ενώ το 1552 ο Πάπας παραχώρησε την μονή στο στρατιωτικό Τάγμα των Ιπποτών της Μάλτας. Εκεί είναι  η διάσημη κλειδαρότρυπα που κοιτώντας μέσα από αυτή, διακρίνεται στο βάθος τέλεια ευθυγραμμισμένα ο θόλος της βασιλικής του Αγίου Πέτρου.

 

     ΨάIMG_2017-12-21_17-24-39-01χναμε για να κλείσουμε τα εισιτήρια της επιστροφής και σε λογικές τιμές ήταν μόνο τη μέρα των Χριστουγέννων οπότε και τα κλείσαμε. Το διαμέρισμα που είχαμε έπρεπε να το αφήσουμε στις 22 του μήνα και επικοινώνησα με την ιδιοκτήτρια για να τη ρωτήσω αν μπορούμε να μείνουμε ως τις 25. Το διαμέρισμα ήταν διαθέσιμο αλλά τα πορτοφόλια μας δεν ήταν. Ήθελε 70 ευρώ τη βραδιά και έπρεπε να το κλείσουμε πάλι με Airbnb. Εγώ κλασσική ελληνίδα σκέφτηκα, σιγά θα της δώσουμε 100 ευρώ συνολικά και ούτε απόδειξη θέλουμε, μια χαρά. Αλλά δεν ήταν έτσι… γι αυτό κλείσαμε για τις 3 τελευταίες μέρες ένα δωμάτιο κοντά στο τέρμινι με 30 ευρώ τη βραδιά. Οπότε 22 του μήνα αφήσαμε το ωραιότατο διαμέρισμα μας και πήγαμε στο ξενοδοχείο σχεδόν με κλάματα από τη στεναχώρια μας. Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που χρησιμοποίησα μετρό στη Ρώμη. IMG_2017-12-21_17-34-42-01Πήγαμε στο δωμάτιο, μια χαρά ήταν και βγήκαμε να κάνουμε βόλτα να χαρούμε τις τελευταίες μας μέρες. Μία ευχάριστη έκπληξη ήταν ότι τις μέρες των γιορτών θα ήταν στη Ρώμη η πολυαγαπημένη μου φίλη η Κατερίνα που είχα να τη δω τουλάχιστον 3 χρόνια, καθώς είμαστε φίλες από τα φοιτητικά μας χρόνια και μένουμε σε διαφορετικές πόλεις. Οι μέρες που συνέπιπταν στη Ρώμη ήταν μόνο 3 αλλά ήταν τέλειο ότι βρεθήκαμε εκεί. Εκείνη τη μέρα θα έφτανε και η Κατερίνα και καθώς πηγαίναμε κέντρο με την Ειρήνη, βλέπω την Κατερίνα στον απέναντι δρόμο και έπαθα τέτοιο σοκ που έτρεξα και την αγκάλιασα, αυτή έπαθε εγκεφαλικό, η Ειρήνη δεν κατάλαβε τι έγινε και έψαχνε να δει ποιος με έκλεψε  και τον κυνηγούσα, αλλιώς δεν υπήρχε λόγος να κάνω έτσι. Το ότι τις τελευταίες μέρες μέναμε σε άλλη περιοχή, δε μας εμπόδισε στο να επιστρέφουμε στο αγαπημένο μας monti και στα ίδια μέρη που πηγαίναμε ένα μήνα τώρα. Η αλήθεια είναι ότι η επιστροφή στο ξενοδοχείο το βράδυ, καθόλου δε μου άρεσε. Φοβόμουν αρκετά την περιοχή που είναι κάπως underground.

     Παραμονή Χριστουγέννων και τελευταία μέρα στη Ρώμη. Κάναμε βόλτες όλη μέρα και το βράδυ θέλαμε να πάμε με την Κατερίνα και την παρέα της στο μπαρ που συχνάζαμε με την Ειρήνη ένα μήνα τώρα. Κλειστό… Ας πάμε σε κανά άλλο. Κλειστό… Γενικά, όλα κλειστά! Καταλήξαμε σε μία πλατεία στο Monti να πίνουμε μπύρες, παρέα και με ένα ζευγάρι ελλήνων που και αυτοί δεν έβρισκαν μπαρ ανοιχτό. Αν και αυτό το μήνα εγώ με την Ειρήνη ζούσαμε σαν φοιτήτριες, αυτή η βραδιά παρά ήταν με την καλή έννοια φοιτητική, νοσταλγική, υπέροχη και δυστυχώς η τελευταία…

IMG_2017-12-21_17-59-58-01IMG_2017-12-21_18-15-26-01IMG_2017-12-21_18-25-50-01IMG_2017-12-21_22-29-57-01

Αυτό το ταξίδι ήταν ξεχωριστό, γνωρίσαμε την πόλη, ζήσαμε την καθημερινότητα των Ιταλών και σίγουρα δε θα το ξεχάσουμε ποτέ.

Ρώμη

Σύμφωνα με το θρύλο, η Ρώμη ιδρύθηκε το 753 π.Χ. από το Ρωμύλο και το Ρέμο, δίδυμα αδέρφια, απογόνους του Τρώα πρίγκιπα Αινεία που ανατράφηκαν από μια λύκαινα.
Ο Ρωμύλος σκότωσε τον αδερφό του, Ρέμο, έπειτα από διαφωνία για το ποιος θα κυβερνήσει τη νέα πόλη, (κατά μία άλλη εκδοχή, για το ποιος θα χαρίσει το όνομά του στην πόλη). Από τον Ρωμύλο τελικά πήρε το όνομά της η Ρώμη.

Lupa Capitolina - MC 1181

Η Ρώμη είναι η πρωτεύουσα της Ιταλίας και μία από τις ιστορικότερες πόλεις της Ευρώπης. Ο πληθυσμός της είναι 2,868 εκατομμύρια (2014).

Μέσα στα όρια της βρίσκεται το Βατικανό, ένα ξεχωριστό κρατίδιο που είναι η έδρα της Καθολικής Εκκλησίας και του Πάπα.

Είναι μια πόλη με σπουδαία ιστορία και αξιοσημείωτη προσφορά στην επιστήμη, τον πολιτισμό και τις τέχνες. Γι’ αυτό το λόγο, καθώς και για τα πολυάριθμα και εξαιρετικής ομορφιάς μνημεία της, της έχει αποδοθεί η προσωνυμία «η αιώνια πόλη». Το ιστορικό της κέντρο έχει καταχωρηθεί στη λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1980.

Η Ρώμη έχει 2 αεροδρόμια

  • Leonardo da Vinci International Airport (FCO) ή αλλιώς Fiumicino, το οποίο βρίσκεται 32 χλμ δυτικά του κέντρου της πόλης και είναι ο μεγαλύτερος αερολιμένας της Ιταλίας. Με λεωφορείο από το Fiumicino προς το κέντρο, η Terravision χρεώνει 6€ μονή διαδρομή και 11€ με επιστροφή. Το Ταξίδι διαρκεί περίπου 55 λεπτά ενώ για ταξί θα πληρώσετε περίπου 50 €.
  • Το Ciampino (CIA) βρίσκεται 12 χλμ από το κέντρο της Ρώμης. Το 2ο και μικρότερο αεροδρόμιο στη Ρώμη, στο οποίο εκτελούνται κυρίως low cost πτήσεις. Αρκετά λεωφορεία εκτελούν απευθείας δρομολόγια από το αεροδρόμιο Ciampino προς το κέντρο της Ρώμης. Εταιρίες όπως η Terravision πραγματοποιεί απευθείας δρομολόγια ανά 30 περίπου λεπτά προς το Termini και τα εισιτήρια κοστίζουν από 4€ για μονή διαδρομή.

Η ίδια διαδρομή ισχύει και από το σταθμό Termini προς το Αεροδρόμιο όταν φεύγετε από Ρώμη και τα λεωφορεία θα τα βρείτε στην οδό (Via Marsala 29) στην αριστερή πλευρά του σταθμού Termini.

Το termini λοιπόν είναι ο κεντρικός σταθμός της Ρώμης, απ’όπου ξεκινάνε και καταλήγουν τρένα, λεωφορεία,  μετρό, έχει πιάτσα ταξί και πληθώρα μαγαζιών. Κατά πάσα πιθανότητα θα είναι το πρώτο μέρος που θα βρεθείς μόλις πατήσεις το πόδι σου στη Ρώμη. 

Μία σειρά που θα μπορούσες να ακολουθήσεις για να δεις την πόλη, παραβλέποντας ότι νομίζεις ότι δεν σε ενδιαφέρει ή ο χρόνος σου δεν είναι αρκετός είναι η ακόλουθη.

Πιάτσα ντελά Ρεπούμπλικα (Piazza della Repubblica)

piazza-della-repubblica-01

Ο οδικός δακτύλιος που σχηματίζει, ονομάζεται Πιάτσα Εξέντρα και καλύπτει τον χώρο όπου βρίσκονταν κάποτε η υπαίθρια παλαίστρα του συγκροτήματος του Διοκλητιανού.
Στο κέντρο της πλατείας υπάρχει η Κρήνη των Ναϊάδων που έγινε  κατ’ εντολήν του Πάπα Πίου Θ΄ το 1870. Ολοκληρώθηκε το 1888 και αρχικά παρίστανε τέσσερα λιοντάρια από ασβεστόλιθο σχεδιασμένα από τον Αλεσάντρο Γκουεριέρι. Αυτά αντικαταστάθηκαν το 1901 με γλυπτά των Ναϊάδων του Μάριο Ρουτέλι από το Παλέρμο. Οι απεικονιζόμενες νύμφες είναι η Νύμφη των Λιμνών (αναγνωρίσιμη από τον κύκνο που κρατά), η Νύμφη των Ποταμών (απλωμένη σε ένα ποτάμιο τέρας), η Νύμφη των Ωκεανών (ιππεύοντας ένα άλογο που συμβολίζει τη θάλασσα) και η Νύμφη των Υπόγειων Νερών (που ακουμπά πάνω σε ένα μυστηριώδη δράκοντα). Στο κέντρο είναι το σύμπλεγμα του Γλαύκου που συμβολίζει την κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη δύναμη της φύσης. Κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου το 1901, ξέσπασε σκάνδαλο γιατί οι Νύμφες ήταν ήδη προκλητικά αποκεκαλυμμένες. Απέναντι από την πλατεία βρίσκεται η Basilica di Santa Maria degli Angeli e dei Martiri. (Παναγία των Αγγέλων και των Μαρτύρων, είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά κάθε μέρα 7.30-19.00). Τμήμα των τεράστιων Θερμών του Διοκλητιανού που μετατράπηκε σε εκκλησία από τον Μιχαήλ Άγγελο τον 16ο αιώνα.

Basilica di Santa Maria Maggiore

( είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά κάθε μέρα 07.00-19.00, Κυριακή πρωί λειτουργία )

1200px-Roma_-_2016-05-23_-_Basilica_di_Santa_Maria_Maggiore_-_2957-01

Ο μύθος λέει ότι τη νύχτα της 4ης προς 5η Αυγούστου του 356 η Παναγία εμφανίστηκε στον Πάπα Λιβέριο, καθώς και σ’ ένα πλούσιο Ρωμαίο, που λεγόταν Ιωάννης και ζήτησε να ανεγείρουν ναό στο σημείο της πόλης, όπου θα είχε χιονίσει την προηγούμενη νύχτα. Το πρωί, βλέποντας ο Πάπας ότι είχε χιονίσει μέσα στον Αύγουστο στο σημείο που είχε προαναγγείλει η Παναγία, διέταξε να χτιστεί ο ναός της “Santa Maria ad Nives” (Παναγία του χιονιού δηλαδή), στη χιονισμένη κορυφή του Εσκουιλίνου λόφου. Γι’ αυτό, κάθε χρόνο στις 5 Αυγούστου, από την οροφή γίνεται ρίψη λευκών ροδοπέταλων σε ανάμνηση του θαύματος της Παναγίας και το βράδυ στο εξωτερικό της εκκλησίας γίνεται τεχνητή χιονόπτωση.

Ανήκει στο Βατικανό και είναι η πιο μεγάλη και αρχαία ρωμαϊκή εκκλησία που έχει αφιερωθεί στην Παναγία. Στεγάζει τον τάφο της Pauline Bonaparte, αδελφής του Ναπολέοντα και του Gian Lorenzo Bernini. Η οροφή έχει διακοσμηθεί με χρυσάφι, δωρεά του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας της Ισπανίας και πάνω από το ιερό φυλάσσονται λείψανα από τη φάτνη της Βηθλεέμ.

Monti

IMG_2017-12-22_00-12-57-01

Όταν πας στη Ρώμη, μπορείς να μη δεις το Κολοσσαίο, μπορείς να μη θαυμάσεις τη fontana di trevi, μπορείς να μη φας πίτσα που λέει ο λόγος, όμως τη γειτονιά του Monti επιβάλλεται να την περπατήσεις. Γειτονιά αυθεντική, παραδοσιακή, γεμάτη ζωντάνια και καλντερίμια με μποέμ γοητεία! Εδώ θα δεις κόσμο στα στενά της περιοχής από το πρωί μέχρι το βράδυ, μαγαζιά με vintage είδη, μικρά εστιατόρια και bars. Μία συνοικία που αρνείται να παραδοθεί στο μαζικό τουρισμό. Αυτό είναι το monti!

Κολοσσαίο – Ρωμαϊκή αγορά – Παλατίνο

( είσοδος 12 € , ανοιχτά κάθε μέρα 8.30-18.00. Κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα, η είσοδος είναι ελεύθερη. )

IMG_2017-12-22_00-22-55-01

Κατά τη γνώμη μου δεν αξίζει να μπει κάποιος μέσα στο Κολοσσαίο. Ωστόσο αν θέλετε, υπάρχουν δύο σημεία για να βγάλετε εισιτήριο. Προτιμήστε από τη ρωμαϊκή αγορά όπου η ουρά  είναι πάντα πολύ μικρότερη,  ίσως και άδεια καθώς λίγοι τη γνωρίζουν, από την Via Sacra (απέναντι από το Colosseo και την αψίδα του Κωνσταντίνου). Το εισιτήριο είναι κοινό για τη Ρωμαϊκή αγορά και το Κολοσσαίο και έχει ισχύ 2 μέρες.

Το Κολοσσαίο άρχισε να κατασκευάζεται το 72 μ.Χ., και ολοκληρώθηκε το 80 μ.Χ. Για να κατασκευαστεί, εργάστηκαν χιλιάδες Ιουδαίοι αιχμάλωτοι που είχαν συλληφθεί από τον Τίτο μετά την καταστροφή των Ιεροσολύμων. Πήρε το όνομά του από το κολοσσιαίο άγαλμα του Νέρωνα ‘Ο Κολοσσός’, που βρισκόταν στην τοποθεσία που χτίστηκε.

Οι διαστάσεις του ήταν 156 x 188 μέτρα, το ύψος του έφτανε τα 48 μέτρα και είχε 4 ορόφους. Πραγματοποιούνταν αγώνες με ελεύθερη είσοδο, οι οποίοι διοργανώνονταν από τους αυτοκράτορες. Ξεκινούσαν με κωμικές πράξεις και εξωτικά ζώα, και ολοκληρώνονταν με τις μονομαχίες μεταξύ ζώων και μονομάχων, ή μόνο μεταξύ μονομάχων που ήταν αιχμάλωτοι πολέμου ή δούλοι. Εκεί γίνονταν επίσης μαρτύρια χριστιανών. Λειτούργησε για περίπου 400 χρόνια, με μια διακοπή μεταξύ των ετών 217-238 μ.Χ., εξαιτίας ενός κεραυνού που κατέστρεψε μεγάλο τμήμα του. Ο τελευταίος όροφος προοριζόταν για τις γυναίκες και τις κατώτερες τάξεις των πολιτών, ενώ ο πρώτος για τους επιφανείς πολίτες. Οι θεατές έμπαιναν στο κτήριο μέσα από 80 εισόδους. Το Κολοσσαίο έμεινε θρυλικό ως το κέντρο των αιμοχαρών θεαμάτων που απολάμβανε η ρωμαϊκή αυλή στην εποχή της παρακμής της. Εκεί οι μονομάχοι έλεγαν το περίφημο αντίο: “Χαίρε αυτοκράτορα, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν”.

Μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε Β’. Vittorio Emanuele II

1200px-Altar_della_Patria_September_2015-1-01

Το τεράστιο λευκό μαρμάρινο μνημείο Βιτόριο Εμανουέλε Β’ (Vittorio Emanuele II) ή αλλιώς Βιτοριάνο (Vittoriano) που δεσπόζει στην Piazza Venezia χτίστηκε ως φόρο τιμής στον πρώτο Βασιλιά της ενωμένης Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουήλ Β. Στο κέντρο του μνημείου δεσπόζει ο κολοσσιαίος ανδριάντας του Έφιππου Βασιλιά Βίκτωρ Εμμανουήλ, τον «πατέρα του έθνους». Στα δεξιά και στα αριστερά των κυρίων εισόδων βρίσκονται δύο κρήνες με αλληγορικές παραστάσεις των δύο θαλασσών που συνορεύουν με την Ιταλία. Το αριστερό απεικονίζει την Αδριατική Θάλασσα και το δεξιό συμβολίζει το Τυρρηνικό Πέλαγος. Τα δύο χάλκινα αγάλματα, δύο τέθριππα της φτερωτής Θεάς της Νίκης, αυτό στα δεξιά αντιπροσωπεύει την ελευθερία, ενώ το άλλο στα αριστερά αντιπροσωπεύει την ενότητα.

Πιάτσα Βενέτσια (Piazza Venezia)

piazzavenezia-01

H Πιάτσα Βενέτσια (Piazza Venezia) είναι πλατεία στο κέντρο της Ρώμης και πήρε το όνομά της από το Παλάτσο Βενέτσια, το οποίο βρίσκεται στα αριστερά της πλατείας όπως θα τη δείτε από το μνημείο του Βιτόριο Εμμανουέλε. Είναι ένα από τα παλαιότερα αναγεννησιακά κτίρια της Ρώμης που χρησιμοποιήθηκε ως Παπική κατοικία ενώ αργότερα έγινε έδρα του Ιταλικού φασισμού. Από το μπαλκόνι που θα δείτε, εκφωνούσε τους λόγους του Ο Μπενίτο Μουσολίνι.  Εκεί ξεκινάει η via del corso κεντρικός εμπορικός δρόμος, γεμάτος μαγαζιά με όλες τις γνωστές φίρμες. Αυτός ο δρόμος ενώνει την piazza venezia με την piazza del popolo.

Πιάτσα ντελ Πόπολο (piazza del popolo)

5a2af44d_z-01

Πιάτσα ντελ Πόπολο (Piazza del Popolo), είναι μια εντυπωσιακά μεγάλη πλατεία. Το όνομα της σημαίνει «Πλατεία του Λαού”. Στο κέντρο της δεσπόζει ο οβελίσκος, που από το 1589 με εντολή του Πάπα βρίσκεται εκεί. Είναι ένας μονόλιθος  που χτίστηκε στην Αίγυπτο μεταξύ 1232 και 1200 π.Χ. και μεταφέρθηκε στη Ρώμη από τον αυτοκράτορα Αύγουστο. Με ύψος 23 περίπου μέτρων ο οβελίσκος στήθηκε για να τιμήσουν την κατάκτηση της Αιγύπτου. Γύρω από τη βάση του οβελίσκου βρίσκονται κρήνες με τη μορφή Αιγυπτιακού ρυθμού λιονταριών. Η πλατεία επίσης διαθέτει 3 υπέροχες μπαρόκ εκκλησίες: Santa Maria del Popolo,  με δύο εντυπωσιακά έργα του Καραβάτζιο, τοιχογραφίες του Pinturicchio και αγάλματα του Μπερνίνι.  Santa Maria in Montesanto και Santa Maria dei Miracoli ονομάζονται  “οι δίδυμες εκκλησίες” και είναι αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα.

2014-08-greco-750-440-png-crop-01

Via Condotti δρόμος που ενώνει την piazza di spagna με τη via del corso. Εδώ είναι οι πιο ακριβές μπουτίκ της πόλης και εδώ βρίσκεται το caffe grecco στον αριθμό 86. Αν θα κάτσετε ή όχι, δική σας η επιλογή να ξέρετε όμως ότι εδώ θα πληρώσετε για ένα καφέ το λιγότερο 10 ευρώ. Το caffe greco είναι το πιο παλιό καφέ στη Ρώμη. Ιδρύθηκε το 1760 από τον Έλληνα Νικόλα ντέλλα Μανταλένα (Nicola della Maddalena), από τον οποίο πήρε και το όνομά του.

Πιάτσα ντι σπάνια (Piazza di spagna)

25082049_3652-01

Όπως είπαμε πριν, η Via Condotti ενώνει την piazza di spagna με τη via del corso.

Από κάτω προς τα πάνω, το σιντριβάνι με τη βάρκα, τα μεγαλοπρεπή Ισπανικά σκαλιά, ο οβελίσκος με τα ιερογλυφικά και πιο πάνω η Γοτθική εκκλησία Τρινιτά ντέι Μόντι (Trinità dei Monti), δημιουργούν ένα απίστευτης ομορφιάς κάδρο.

Η Piazza di Spagna, οφείλει το όνομα της στο κτήριο της Πρεσβείας της Ισπανίας στο τότε παπικό κράτος και από το 1870 και έπειτα στην Αγία Έδρα. Η πλατεία είναι συνδεδεμένη με τη γαλλική εκκλησία της Τρινιτά ντε Μόντι (Trinità dei Monti) που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου, με μία μεγάλη σκάλα, γνωστή ως Scalinata della Trinità dei Monti, ή Ισπανικά Σκαλιά. Η ιδέα της σύνδεσης της εκκλησίας με την πλατεία από κάτω προέρχεται από τον 17ο αιώνα, όταν οι Γάλλοι εκτός της σκάλας ήθελαν να στήσουν και το άγαλμα του Λουδοβίκου του 14ου της Γαλλίας στην κορυφή της. Τελικά χτίστηκε το 1723 χωρίς το άγαλμα καθώς ο Πάπας δεν ήταν σύμφωνος.

Η Γοτθική εκκλησία Τρινιτά ντέι Μόντι (Trinità dei Monti) είναι μια όμορφη Γαλλική εκκλησία με πρόσοψη Αναγέννησης, έχει δύο καμπαναριά και εσωτερικά τη διακοσμούν πολλά έργα ζωγραφικής. Το 1495, Ο Γάλλος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΒ΄ ανέθεσε την ανέγερση μιας νέας εκκλησίας, αντικαθιστώντας το παρεκκλήσι που βρίσκονταν εκεί. Η κατασκευή άρχισε το 1502 και συνεχίστηκε για δεκαετίες μέχρι το 1585 όταν και εγκαινιάστηκε από τον Πάπα.

Ο οβελίσκος ακριβώς μπροστά από την εκκλησία βρισκόταν αρχικά στον Κήπο του Σαλλούστιου (Gardens of Sallust). Το 1788 μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση, κατόπιν αιτήματος του Πάπα Πίου ΣΤ΄ ενώ τα ιερογλυφικά που υπάρχουν στον οβελίσκο, είναι αντιγραφή από τον οβελίσκο στην πιάτσα ντελ πόπολο.

Στο νοτιοανατολικό τμήμα της πλατείας είναι η Colonna dell’Immacolata (Στήλη της Σύλληψης της Θεοτόκου). Κτίστηκε το 1857 για τον εορτασμό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Η στήλη βρέθηκε το 1777 σε ένα μοναστήρι. Στην κορυφή του, έχει πλέον το άγαλμα της Παναγίας.

Fontana di trevi

questa-e-la-fontana-piu-01

Για κάποιο λόγο, όλοι περιμένουμε να δούμε μία μεγάλη και ανοιχτή πλατεία με το σιντριβάνι αυτό και διαψευδόμαστε μόλις πάμε, καθώς είναι ανάμεσα σε ψηλά κτίρια. Παρόλα αυτά, το μέρος είναι μοναδικό και μαγικό και δυστυχώς σπάνια θα το δείτε με λίγο κόσμο.

Είναι το μεγαλύτερο μπαρόκ σιντριβάνι της πόλης ύψους 25,9 μέτρων και πλάτους 19,8 μέτρων. Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Νικόλα Σάλβι και ολοκληρώθηκε από τον Πιέτρο Μπράτσι.

Στο κέντρο της Φοντάνα ντι Τρέβι βρίσκεται ο Ποσειδώνας, ο μυθικός θεός της θάλασσας, ο οποίος βρίσκεται επάνω σε ένα άρμα που έχει τη μορφή θαλασσινής αχιβάδας και σέρνεται από δύο θαλασσινά, φτερωτά άλογα, που οδηγούν δύο Τρίτωνες. Το ένα άλογα είναι αγριεμένο και ο Τρίτωνας προσπαθεί να το συγκρατήσει στο άρμα. Το δεύτερο άλογο είναι αρκετά ήρεμο και ο Τρίτωνας που το οδηγεί φυσάει ένα κοχύλι. Τα άλογα συμβολίζουν τις δύο διαφορετικές όψεις της θάλασσας, όταν είναι φουρτουνιασμένη και όταν είναι ήρεμη. Από την αριστερή πλευρά του Ποσειδώνα είναι ένα άγαλμα που εκπροσωπεί την αφθονία, και στα δεξιά ένα άγαλμα που αντιπροσωπεύει την υγεία. Πάνω από τα γλυπτά βρίσκονται τα ανάγλυφα, με ένα εξ αυτών να απεικονίζει τον Αγρίππα, το στρατηγό που έχτισε το υδραγωγείο. Το νερό στο κάτω μέρος του σιντριβανιού συμβολίζει την δύναμη της θάλασσας. Τόσο ο Ποσειδώνας όσο και τα υπόλοιπα αγάλματα, είναι εμπνευσμένα από την ελληνική μυθολογία, η οποία πέρασε στην κουλτούρα των Ρωμαίων.

Πάνθεον

(Είσοδος ελεύθερη, ανοιχτά Δευτέρα ως Σάββατο 8.30-19.30, Κυριακή 9.00-18.00)

1200px-Rome_Pantheon_front-01

Το Πάνθεον είναι αρχαίος Ρωμαϊκός ναός που βρίσκεται στην Πλατεία της Ροτόντας (Piazza della Rotonda). Κατασκευάστηκε από τον Marco Vipsanio Agrippa, στρατηγό, ναύαρχο και γαμπρό του Αυτοκράτορα Αυγούστου, ύστερα από εντολή του Αγρίππα κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. και υπέστη αρκετές καταστροφές από πυρκαγιές, με αποτέλεσμα να ανακατασκευαστεί πλήρως από τον Αδριανό στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ..

Αρχικά, το Πάνθεον ήταν ναός αφιερωμένος σε όλες της θεότητες της Αρχαίας Ρώμης. Μετατράπηκε όμως σε χριστιανική εκκλησία κατά τον 7ο αιώνα. Διέθετε τον μεγαλύτερο θόλο σε όλη την Αρχαιότητα (43,3 μέτρα διαμέτρου στο εσωτερικό του). Ήταν ο μεγαλύτερος τρούλος στον κόσμο μέχρι το 1436, όταν στην Φλωρεντία τελείωσε η κατασκευή της Μητρόπολης. Στην κορυφή του θόλου υπάρχει ένα μεγάλο άνοιγμα, το Oculus (λατινική ονομασία για το μάτι), το οποίο ήταν η μόνη πηγή φωτός.

 Το Πάνθεον περιέχει τώρα τους τάφους του διάσημου καλλιτέχνη Ραφαήλ και αρκετών Ιταλών Βασιλέων.

Piazza Navona

Piazza.Navona.original.14938-01

Άλλη μία πανέμορφη πλατεία με σιντριβάνια,  υπαίθρια καφέ, εστιατόρια και πλανόδιους ζωγράφους. Σίγουρα αξίζει μία βόλτα στα στενά της περιοχής.

Το 86 μ.Χ. χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Δομιτιανό, στο ίδιο σημείο, το Στάδιο του Δομιτιανού, γνωστό ως Circus Agonalis. Η πλατεία, σήμερα, καταλαμβάνει τον ίδιο ακριβώς χώρο στον οποίο οφείλεται και το οβάλ σχήμα της.

Από το 15ο αιώνα έγινε δημόσιος χώρος και μεταφέρθηκε εκεί η αγορά της Ρώμης. Απέκτησε τη σημερινή της μορφή στα μέσα του 17ου αιώνα με το παλάτι των Pamphilj (σήμερα Πρεσβεία της Βραζιλίας) και δίπλα σε αυτό το ναό της Αγίας Αγνής (Σάντα Ανιέζε ιν Άγκονε), που έδωσαν και τον εντυπωσιακό μπαρόκ ρυθμό σε ολόκληρη την πλατεία.

Στο κέντρο της πλατείας είναι το σιντριβάνι των τεσσάρων ποταμών (Fontana dei Quattro Fiumi). Χαρακτηριστικό του είναι τα γλυπτά τεσσάρων θεοτήτων που αντιπροσωπεύουν τα μεγαλύτερα ποτάμια των τεσσάρων ηπείρων που είχε κυριαρχία ο Πάπας (του Δούναβη για την Ευρώπη, του Γάγγη για την Ασία, του Ριο ντε λα Πλάτα για την Αμερική και του Νείλου για την Αφρική). Στο κέντρο του σιντριβανιού δεσπόζει ένας πανύψηλος αρχαίος αιγυπτιακός οβελίσκος.

Στα δύο άκρα της πλατείας υπάρχουν ακόμη το σιντριβάνι του Ποσειδώνα (Fontana del Nettuno), ο οποίος παλεύει με ένα χταπόδι και το σιντριβάνι του Μαυριτανού (Fontana del Moro) που παλεύει με ένα δελφίνι περιστοιχισμένος από τέσσερις Τρίτωνες.

Campo de fiori

800px-Campo_dei_Fiori-01

Είναι η πιο γνωστή και γραφική λαϊκή αγορά της Ρώμης. Εγκαινιάστηκε το 1456 σε ένα χώρο, που όπως το όνομα δηλώνει, υπήρχε ένα λιβάδι με λουλούδια. Κάθε πρωί οι έμποροι στήνουν τους πάγκους με τα εμπορεύματα τους και μπορεί κανείς εδώ να βρει εκλεκτά τοπικά προϊόντα. Είναι η μοναδική μεγάλη πλατεία της Ρώμης στην οποία δε βρίσκεται ούτε μία εκκλησία.

Σε εμάς τους Έλληνες δεν κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση, μιας και είναι όπως τις δικές μας λαϊκές αγορές το πρωί. Το βράδυ,  είναι περιοχή με έντονη νυχτερινή ζωή. Τα μικρά εστιατόρια που βρίσκονται εδώ, είναι κυρίως τουριστικά.

Για πολλούς αιώνες στην πλατεία αυτή γίνονταν δημόσιες εκτελέσεις και βασανιστήρια. Έχασαν την ζωή τους πολλοί άνθρωποι και ανάμεσα σε αυτούς ο φιλόσοφος Giordano Bruno του οποίου το άγαλμα βρίσκεται στη μέση της πλατείας. Δυστυχώς, όπως πολλοί άλλοι κατηγορήθηκε ως αιρετικός από την εκκλησία, καθώς υποστήριζε την θεωρία του Κοπέρνικου και ισχυριζόταν ότι το σύμπαν είναι ατελείωτο, πράγμα που ερχόταν σε αντίθεση με αυτά που πίστευε η εκκλησία.

Isola Tiberina

Immagine Isola_Tiberina-01

Η νήσος του Τίβερη συνδέεται με την Ρώμη με δύο γέφυρες, η μία είναι η πόντε Φαμπρίτσιο και την συνδέει με την συνοικία του Γκέτο και η άλλη, πόντε Σέστιο που την συνδέει με την συνοικία του Τραστέβερε. Στο νησί σήμερα βρίσκονται ένας ναός και ένα νοσοκομείο. Ο μύθος λέει ότι όταν ο τύραννος βασιλιάς Ταρκύνιο, έχασε την εξουσία του, οι Ρωμαίοι τον σκότωσαν και τον πέταξαν στον Τίβερη. Τα νερά τον παρέσυραν, σκάλωσε εκεί το σώμα του και σιγά-σιγά γύρω από αυτό συσσωρεύτηκαν φερτές ύλες και δημιουργήθηκε η Τιβερίνα. Μια άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι εκεί συσσωρεύτηκε το σιτάρι που έριξαν οι Ρωμαίοι στον ποταμό για να μην το δώσουν στον Ταρκύνιο και έτσι δημιουργήθηκε το νησί.

Trastevere

IMG_2017-12-22_00-08-41-01

Την αποκαλούν, η Μονμάρτη της Ιταλίας, είναι μία πολύ όμορφη γραφική, μεσαιωνική περιοχή και ένα από τα πιο ζωντανά σημεία της πόλης, με έντονη νυχτερινή ζωή,  πολλά μπαρ, καφέ και μπυραρίες. Το όνομα προέρχεται από το λατινικό trans Tiberim (πέρα από τον Τίβερη). Η καρδιά του Τραστέβερε είναι η πλατεία Piazza Di Santa Maria (Πιάτσα ντι Σάντα Μαρία) και η εκκλησία της Santa Maria in Trastevere.

Βατικανό

IMG_2017-12-22_00-10-41-01

Το Βατικανό είναι ανεξάρτητο κράτος, στη δυτική πλευρά της Ρώμης. Ιδρύθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1929 με τη Συνθήκη του Λατερανού κατά την διάρκεια του Φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι. Είναι το μικρότερο ανεξάρτητο κράτος, ως προς την έκταση του και τον πληθυσμό του, 826 κατοίκους (2009). Στο Βατικανό εδρεύει η Αγία Έδρα, που αποτελεί το πνευματικό και διοικητικό κέντρο της Καθολικής Εκκλησίας.

Εθνική εορτή είναι η 13η Μαρτίου, ημερομηνία εκλογής του νέου Ποντίφικα. Το Βατικανό είναι η μοναδική χώρα στον δυτικό κόσμο, (μαζί με τις Φιλιππίνες παγκοσμίως), όπου απαγορεύεται το διαζύγιο ( άσχετο, αλλά μου έκανε εντύπωση).

Βασιλική του Αγίου Πέτρου

( Ανοιχτά κάθε μέρα 07:00 – 18:30, είσοδος ελεύθερη, επιβάλλεται ένας αυστηρός κώδικας ενδυμασίας ).

St_Peter's_Square,_Vatican_City_-_April_2007-01

Αν πάτε στα μουσεία, δε θα χρειαστεί να περιμένετε ξανά στην τεράστια ουρά γιατί μπορείτε να μπείτε από την Καπέλα Σιξτίνα.

Η βασιλική του Αγίου Πέτρου βρίσκεται στο Βατικανό και είναι χτισμένος πάνω από το σημείο ταφής του Αποστόλου Πέτρου. Μπορεί να χωρέσει 60.000 άτομα ενώ με την συνολική έκταση ολόκληρου του αρχιτεκτονικού συγκροτήματος αποτελεί τη μεγαλύτερη εκκλησία του κόσμου και το κέντρο του Καθολικού Χριστιανισμού.

Η κατασκευή της Βασιλικής ξεκίνησε μεταξύ 319 – 322 και ολοκληρώθηκε γύρω στο 349 μ.Χ. Στους επόμενους αιώνες υπέστη αρκετές ζημιές λόγω των συνθηκών της εποχής, και των πολλαπλών λεηλασιών.

Τον 16ο αιώνα ο Πάπας Ιούλιος Β΄ αποφάσισε  να αρχίσει μία μνημειακή ανέγερση μιας νέας μεγαλύτερης βασιλικής. Βασικός αρχιτέκτονας ήταν ο Donato Bramante, μέχρι και το 1514 όπου και τον διαδέχθηκε ένας μεγάλος αριθμός διαφορετικών αρχιτεκτόνων, με σημαντικότερο τον Μιχαήλ Άγγελο (Michelangelo), ο οποίος ανέλαβε το 1547 και σχεδίασε τον επιβλητικό τρούλο ο οποίος βρίσκεται ακριβώς πάνω από το σημείο που μαρτύρησε ο Απόστολος Πέτρος.

Δεξιά από την είσοδο της Βασιλικής θα δείτε τους Ελβετούς φρουρούς. Από το 1506, ο Πάπας Ιούλιος Β΄ κάλεσε Ελβετούς στρατιώτες να ενταχθούν στο μικρό στρατό του Βατικανού, οι οποίοι παρέμειναν και πλέον αποτελούν τη φρουρά του Βατικανού και του Πάπα. Όλοι οι νεοσύλλεκτοι πρέπει να είναι Ελβετοί, καθολικοί και παίρνουν όρκο πίστης στον Πάπα. Αυτός ο όρκος δίνεται στις 26 Μαΐου για να τιμά την ημέρα μνήμης του 1527 όταν κατά τη λεηλασία της Ρώμης, οι Ελβετοί φρουροί προστάτευσαν τον Πάπα Κλήμη Η΄ κατά τη διάρκεια της διαφυγής του στο Castel Sant’Angelo. Από τους 189 φύλακες, μόνο 42 επέζησαν.

Η πλατεία του Αγίου Πέτρου, οφείλεται στον Μπερνίνι.. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1655 και ολοκληρώθηκε το 1667. Οι ελλειπτικές κιονοστοιχίες που πλαισιώνουν την πλατεία αποτελούνται από 284 κίονες σε δωρικό ρυθμό, ο καθένας 15 μέτρα ψηλός. Στο κέντρο της πλατείας ορθώνεται ένας 25 μέτρα οβελίσκος, ζυγίζει 322 τόνους και προέρχεται από τον Ιππόδρομο του Νέρωνα, στον οποίο μαρτύρησε ο Απόστολος Πέτρος. Λέγεται ότι στη βάση του οβελίσκου υπάρχει στάχτη του Καίσαρα, ενώ στην κορυφή του λέγεται ότι βρίσκονται κομμάτια από τον Τίμιο Σταυρό. Κοντά στον οβελίσκο από τη μία και από την άλλη πλευρά υπάρχουν δύο κρήνες. Ανάμεσα στον οβελίσκο και στην κάθε κρήνη υπάρχει ένας πέτρινος δίσκος στο δάπεδο της πλατείας, ο οποίος γράφει «centro del colonnato». Αν κανείς σταθεί σε έναν από τους δύο δίσκους και κοιτάξει την κιονοστοιχία θα διαπιστώσει έκπληκτος ότι οι τέσσερις σειρές κιόνων στο αντίστοιχο ημικύκλιο ευθυγραμμίζονται σε μία! Η ευθεία που ενώνει τον οβελίσκο με την κιονοστοιχία και στις δυο της πλευρές σηματοδοτείται από μια ανάλογη σειρά δίσκων που υποδηλώνουν τη θέση του ήλιου κατά τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες και το πέρασμά του από τους ανάλογους αστερισμούς που καθορίζουν τις εποχές.

Μπαίνοντας στη βασιλική θα μείνετε με το στόμα ανοιχτό και μεταξύ άλλων, στην είσοδο δεξιά θα δείτε την περίφημη Πιετά που φιλοτεχνήθηκε στα 1498 – 1499 από τον Μιχαήλ Άγγελο. Το διάσημο γλυπτό απεικονίζει το σώμα του Ιησού στα πόδια της μητέρας του Μαρίας, μετά τη Σταύρωση και την αποκαθήλωση.

Μπορείτε αν θέλετε να ανεβείτε πάνω στον θόλο, πληρώνοντας 8€ και ανεβαίνοντας 511 σκαλιά μέσα σε ένα κλειστό και αρκετά στενό χώρο ή να ανεβείτε με το ασανσέρ μέχρι ένα σημείο πληρώνοντας 6€ και ανεβαίνοντας λιγότερα σκαλιά, ίσως 100, 200 δεν ξέρω… Όμως μόλις φτάσεις στην κορυφή η θέα σου κόβει την ανάσα. Η Ρώμη ξεδιπλώνεται τόσο εντυπωσιακή και τόσο όμορφη όσο δεν μπορείς να φανταστείς!

Τα μουσεία του Βατικανού

(Εισιτήριο 16€ ολόκληρο, 8€ μειωμένο, ανοιχτά Δευτέρα ως Σάββατο από τις 9.00 με τελευταία είσοδο στις 16.00. Τελευταία Κυριακή κάθε μήνα η είσοδος είναι δωρεάν).

Το εισιτήριο μπορείτε να το αγοράσετε online από την επίσημη ιστοσελίδα http://biglietteriamusei.vatican.va/musei/tickets/index.html με επιπλέον κόστος 4€ . Αξίζει η έξτρα χρέωση για να αποφύγετε την τερααααααστια ουρά που συνήθως ξεπερνάει τις 2 ώρες. Το μειωμένο εισιτήριο ισχύει για κάτω των 18 ετών και για τους φοιτητές μέχρι 26 εφόσον έχουν την φοιτητική ταυτότητα.

Προτιμήστε πρώτα τα μουσεία και μετά τη βασιλική γιατί έτσι θα γλυτώσετε την ουρά και τον έλεγχο για τη βασιλική του Αγίου Πέτρου καθώς μπορείτε να μπείτε από την Καπέλα Σιξτίνα.

Πρόκειται για ένα συγκρότημα κορυφαίων μουσείων που είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους. Θα ήταν καλό να διερευνήσετε πριν πάτε και σύμφωνα με τις προτιμήσεις σας να βγάλετε ένα πρόγραμμα γιατί αλλιώς θα χαθείτε και θα κουραστείτε. Ένα κατατοπιστικό λινκ είναι το εξής: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CE%92%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%8D

Δε μπορούμε όμως να μην αναφερθούμε στην Καπέλα Σιξτίνα.

Η Καπέλα Σιξτίνα είναι παρεκκλήσι του Αποστολικού Παλατιού, της επίσημης κατοικίας του Πάπα. Αναγέρθηκε από τον Πάπα Σίξτο Δ’ στον οποίο οφείλεται και το όνομά του. Το παρεκκλήσι είναι ζωγραφισμένο εξ ολοκλήρου με τοιχογραφίες μεγάλων καλλιτεχνών της Αναγέννησης, πρωτίστως του Μιχαήλ Αγγέλου, ο οποίος φιλοτέχνησε την θρυλική οροφή του (1508-1512) και τον τοίχο του ιερού (1534-1541). Στην οροφή ζωγράφισε σκηνές από τη δημιουργία του κόσμου, τον κατακλυσμό του Νώε, τη δημιουργία του ανθρώπου, το προπατορικό αμάρτημα και φυσικά την πιο διάσημη τοιχογραφία, η δημιουργία του Αδάμ.

Η Καπέλα Σιξτίνα είναι ο χώρος όπου τελούνται θρησκευτικές και διοικητικές δραστηριότητες, και κυρίως το κονκλάβιο, με απόφαση του οποίου εκλέγεται ο Πάπας.

Castel Sant’Angelo

(είσοδος 13 ευρώ, Ανοιχτά Τρίτη – Κυριακή 09:00 – 19:30)

castel-sant-angelo-national-museum-ticket-in-rome-in-rome-452508-01

Ακόμα και μέσα να μην μπείτε, μπορείτε να το θαυμάσετε απ’ έξω μιας και είναι λίγα μέτρα μακριά από το Βατικανό.

Το Κάστρο του Αγίου Αγγέλου (Castel Sant’Angelo) χτίστηκε τον 2ο αιώνα αρχικά ως μαυσωλείο για τον Αυτοκράτορα Αδριανό (76 – 138) και για την οικογένειά του. Αργότερα μετατράπηκε σε ένα μεγάλο φρούριο όπου οι πάπες θα μπορούσαν να βρουν καταφύγιο σε περιπτώσεις κινδύνου και τέλος ως στρατώνας και στρατιωτική φυλακή. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

Στην κορυφή του φρουρίου, με την πανοραμική θέα, βρίσκεται ένα άγαλμα ενός αγγέλου και απεικονίζει τον Αρχάγγελο Μιχαήλ που, σύμφωνα με το μύθο, εμφανίστηκε στην κορυφή του φρουρίου το έτος 590 και ως εκ θαύματος έληξε μια σοβαρή επιδημία πανούκλας που είχε πλήξει την πόλη της Ρώμης. Μετά από αυτό το περιστατικό το κτήριο μετονομάστηκε σε Castel Sant ‘Angelo – «Κάστρο του Αγίου Αγγέλου» προς τιμήν του Αρχαγγέλου.

Ένας μυστικός διάδρομος, γνωστός ως Passetto di Borgo, συνδέει το κάστρο Castel Sant’Angelo με το Βατικανό. Ο διάδρομος χρησιμοποιήθηκε από τον Πάπα Κλήμη Ζ΄ και τους Ελβετούς φρουρούς του για να βρουν καταφύγιο από το στρατό του Καρόλου των Βουρβώνων  κατά τη λεηλασία της Ρώμης το 1527.

Villa Borghese

(Για το πάρκο η είσοδος είναι ελεύθερη, για την πινακοθήκη το εισιτήριο είναι 22€ και λειτουργεί Τρίτη – Κυριακή 09.00 – 19.00)

Baglioni_Hotel_Regina_Villa_BOrghese_Picnic1-720x450-01

Προτείνω να ξεκινήσετε από τα ισπανικά σκαλιά και να ανεβείτε στη βίλα μέντιτσι, να εξερευνήσετε τη βίλα Μποργκέζε και κατεβαίνοντας από το λόφο Πίντσιο  να καταλήξετε στην πιάτσα ντελ πόπολο.

Η Βίλα Μποργκέζε (Villa Borghese) είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια πάρκα της πόλης και διαθέτει μια λίμνη, ναούς, σιντριβάνια, αγάλματα και διάφορα μουσεία.

Η περιοχή ξεκίνησε ως αμπελώνες τον 16ο αιώνα και το 1605 ο καρδινάλιος Σκιπίoν Μποργκέζεπα μετέτρεψε τον αμπελώνα σε πάρκο. Στα τέλη του 18ου αιώνα, μια τεχνητή λίμνη δημιουργήθηκε στη μέση του πάρκου, ενώ στο νησάκι της λίμνης, χτίστηκε ένας μικρός Ιωνικός ναός αφιερωμένος στον Ασκληπιό, τον θεό της Ιατρικής.

Η Γκαλλερία Μποργκέζε (Galleria Borghese) γνωστή και ως Πινακοθήκη Μποργκέζε είναι ένα από τα μουσεία του πάρκου και εκεί θα δείτε συλλογές από Μπερνίνι, Ραφαήλ, Καραβάτζιο και Κάνοβα.

Στην Εθνική Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης (Galleria Nazionale d’Arte Moderna) θα δείτε γλυπτά και πίνακες των Σεζάν, Ροντέν, Βαν Γκογκ, Μονέ και άλλων.

Στη Βίλα Τζούλια (Villa Giulia) παρουσιάζονται συλλογές από αρχαία Ετρουσκικά χειροποίητα αντικείμενα. Επίσης μέσα στο πάρκο υπάρχει ζωολογικός κήπος και μουσείο ζωολογίας.

Piazza dei Cavalieri di Malta

25593452_10214943121555281_1112637442_n

Η πλατεία σχεδιάστηκε το 1765 από τον Giovanni Battista Piranesi και βρίσκεται στο λόφο του Αβεντίνο (Aventino), έναν από τους επτά λόφους που αποτελούσαν την αρχαία πόλη της Ρώμης.

Ολόκληρη η περιοχή ανήκε αρχικά σε ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων που ιδρύθηκε το 939. Τον 12 αιώνα το μοναστήρι έγινε περιουσία των Ναϊτών Ιπποτών, των υπερασπιστών του Χριστιανισμού. Το 1312, καταργήθηκε το Τάγμα των Ναϊτών και το μοναστήρι πέρασε στα χέρια των Ιπποτών της Ρόδου (Ιωαννίτες Ιππότες), ενώ το 1552 ο Πάπας παραχώρησε την μονή στο στρατιωτικό Τάγμα των Ιπποτών της Μάλτας.
Εκεί θα συναντήσει κανείς αρκετούς τουρίστες να περιμένουν υπομονετικά στην ουρά, περιμένοντας τη σειρά τους για να κρυφοκοιτάξουν μέσα από την κλειδαρότρυπα μιας μεγάλης πόρτας.

Το θέαμα μπορεί να φαντάζει λίγο περίεργο, αλλά η αναμονή ανταμείβει τον επισκέπτη με μια μοναδική εικόνα. Μια καταπράσινη στοά, μια υποβλητική δεντροστοιχία που συνοδεύει το βλέμμα μέχρι που διακρίνεται στο βάθος, τέλεια ευθυγραμμισμένα, ο μεγάλος θόλος της βασιλικής του Αγίου Πέτρου.

Η Piazza dei Cavalieri di Malta κρύβει επίσης ένα άλλο συναρπαστικό μύθο της Ρώμης.. ο οποίος θέλει όλο τον λόφο Aventine να είναι ένα τεράστιο πλοίο των Ναΐτων Ιπποτών, που όταν έρθει η ώρα θα σαλπάρει προς τους Αγίους Τόπους.

Λεφτά υπάρχουν!!! ( Λέμε τώρα… )

Πάμε να βρούμε τρόπους για να εξοικονομήσουμε χρήματα? Γιατί no money, no ταξίδι.

Αν λοιπόν στον προϋπολογισμό μας, τα έξοδα είναι περισσότερα από τα έσοδα… θα έλεγα μηδέν εις το πηλίκον, αλλά ακόμα χειρότερα, βγαίνουμε μείον… Η ληστεία είναι παράνομη, άλλο τρόπο για αύξηση εσόδων δεν έχουμε, οπότε… ας μειώσουμε τα έξοδα.

Κάνα τρίμηνο πριν το ταξίδι ξεκινάμε εντατικά το πρόγραμμα έκτακτης ανάγκης:

  • Κομμένος ο καφές απ’ έξω, το πρωινό, το μεσημεριανό, το βραδινό όλα σου τα γεύματα τέλος πάντων. Αυτή τη συνήθεια ειδικά για καφέ στη δουλειά απ’έξω δεν την καταλαβαίνω. Και στο λέω εγώ που είμαι λάτρης του καφέ και πίνω 3 την ημέρα. Φτιάχνουμε το ωραίο καφεδάκι μας από το σπίτι, φτιάχνουμε το ωραίο το σαντουιτσάκι μας και μετά φεύγουμε.
  • Γυμναστήριο. Αν πας, μπράβο σου. Αν έχεις γραφτεί, πήγες όλη την πρώτη βδομάδα και μετά πας μία φορά στο τόσο, άστο. Ποιον δουλεύεις? Αφού δε θες. Αν έχεις όρεξη πάντως, στο youtube υπάρχουν αμέτρητα βίντεο για γυμναστική στο σπίτι για κάθε γούστα. Και γλυτώνεις έτσι, συνδρομή, βενζίνη, παπούτσια, ρούχα κτλ.
  • Αυτά τα μαυρομάτικα κοντεύουν να λήξουν στο ντουλάπι σου, τι τα πήρες? Δεν πάμε σούπερ μάρκετ, αδειάζουμε τα ντουλάπια και μαγειρεύουμε ότι βρούμε. Σε ένα κλασσικό ελληνικό σπίτι μία οικογένεια έχει ντουλάπια, κατάψυξη και ψυγείο για να περάσει ένα μήνα! Καλά η μάνα μου τα έχει φορτώσει για πόλεμο! Απλά θυμάμαι σαν φοιτήτρια να έχω στο ντουλάπι 8 συσκευασίες τόνου που δε μου αρέσει κιόλας, απλά η μαμά έστελνε δέμα και έβαζε ότι έβρισκε. Ένα μήνα πριν φύγω από το σπίτι, ξεκίνησα να αδειάζω ντουλάπια και τότε είπα θα τους φάω να μην ξοδεύω άλλα χρήματα. Ήταν όμως ήδη αργά, είχαν λήξει 2 μήνες πριν. Οπότε τρώμε ότι έχουμε, δεν πάμε σούπερ μάρκετ ( μόνο για τα απολύτως απαραίτητα ).
  • Σινεμά. Δόξα το Θεό ακόμα μπορούμε και βλέπουμε ταινίες δωρεάν από το ίντερνετ. Και λάτρης να είσαι του σινεμά, ένα 3μηνο μια χαρά θα τη βγάλεις σπίτι, εξοικονομώντας ταυτόχρονα χρήματα για βενζίνη, πάρκινγκ, ποπκόρν.
  • Καλλυντικά. Και κάθε μέρα να βάφεσαι από 2 φορές, 22 μάσκαρες δε νομίζω να τις χρειάζεσαι. Άσε που όταν πάρεις μία καινούργια μπαίνεις στον πειρασμό να την ανοίξεις και καταλήγεις με 10 μάσκαρες ανοιγμένες, 5 foundation για να μη μιλήσω για τα κραγιόν. Τι θα τα κάνεις όλα αυτά τα κραγιόν???
  • Αρώματα. Γενικά με ότι έχει λόξα ο καθένας, πάω πάσο. Για μένα μπορεί να είναι η αναζήτηση εισιτηρίων για σένα τα αρώματα. Αλλά για ένα άρωμα, που το έχεις πάρει 80 ευρώ και φτάνει για 3 μήνες, ε, δεν είναι πολλά??? Άσε που σε πολλά αεροδρόμια μπορεί να βρεις στη μισή τιμή το άρωμα σου. Παραλίγο να χάσω την πτήση για να πάρω τα αρώματα στο πρώτο μου ταξίδι που τα είδα τελευταία στιγμή. Κυριολεκτικά τρέχαμε και μπήκαμε τελευταίοι στο αεροπλάνο. Επίσης κυκλοφορούν πάρα πολύ ωραία αρώματα τύπου ( χύμα ), που με 15 ευρώ παίρνεις το ίδιο άρωμα για το οποίο θα έδινες 80 ευρώ.
  • Βιβλία. Μεγάλη αγάπη! Αν έχεις φάει κόλλημα, δε μπα να έχεις 30 αδιάβαστα, θα πάρεις άλλα τόσα. Μία λύση είναι η αγορά μεταχειρισμένων βιβλίων ( υπάρχουν πολλές ομάδες στο facebook ) που σε πολλές περιπτώσεις μπορείς να βρεις τα βιβλία σε άριστη κατάσταση και στη μισή τιμή. Άλλη λύση είναι να κατεβάσεις δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή, πράγμα που βολεύει και στα ταξίδια, διαβάζοντας στο κινητό ή στο τάμπλετ.
  • Ενοίκιο. Αν είμαστε τυπικοί όλο τον καιρό, δε χάλασε ο κόσμος να αργήσουμε ένα ενοίκιο. Για λογαριασμούς δε θα έλεγα το ίδιο.

Αυτά είχα να προτείνω εγώ. Καλοδεχούμενη κάθε άλλη πρόταση. Τώρα τι κάνουμε όταν επιστρέψουμε από το ταξίδι και τα ντουλάπια είναι άδεια, ο σπιτονοικοκύρης μας παίρνει 10 τηλέφωνα και το κουδούνι χτυπάει για την πληρωμή των κοινοχρήστων… Όλα εγώ θα τα σκέφτομαι?

Πέρα από την πλάκα όμως, εκτός του ενοικίου, αν τα υπόλοιπα είναι έξοδα που κάνετε και τα περιορίσετε, θα μπορέσετε να μαζέψετε ένα ποσό που δεν το φαντάζεστε. Αν τώρα ήδη δεν κάνετε αυτά τα έξοδα… χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια και για μεγαλύτερο διάστημα.